Apteka Internetowa

Zgaga w języku medycznym nazywana jest żołądkowo – przełykową chorobą refluksową. Najczęstszą przyczyną zgagi jest nadkwaśność soków żołądkowych. Objawia się uczuciem pieczenia w żołądku oraz przełyku. U 7 % społeczeństwa pojawia się niemal codziennie. Źródłem schorzenia wydaje się wiotkość mięśni oddzielających przełyk od żołądka, które w normalnych warunkach są zaciśnięte i rozluźniają się tylko, by przepuścić koleją porcję pokarmu do żołądka.

Objawy :

Piekący ból pojawia się w klatce piersiowej i może promieniować do barków lub żuchwy. A niekiedy kwaśna treść pokarmowa wraca aż do gardła. Zgaga zazwyczaj występuje po przejedzeniu, spożyciu zbyt tłustych potraw, za ostro doprawionych lub nadmiernie bogatych w węglowodany.

Jak zapobiegać zgadze :

Osoby ze zgagą powinny unikać ostrych i tłustych potraw – to głównie one odpowiadają za nadmierne wydzielanie kwasu. Również powinniśmy zrezygnować ze spożycia poniższych produktów:

- kawa

- alkohol

- soków z owoców cytrusowych

- czekolada

- sok pomidorowy

- cebula

- napoje gazowane

Leczenie zgagi ( przykładowe leki bez recepty):

ANESTELOC MAX

Wskazania: Krótkotrwałe leczenie objawów choroby refluksowej przełyku (np. zgaga, zarzucanie treści żołądkowej) u dorosłych.

BIOPRAZOL BIO10 MG X 14 KAPS

Wskazania: objawy cofania treści żołądkowej do przełyku , objawowe leczenie dolegliwości pieczenia w przełyku (zgaga).

CONTROLOC CONTROL 20 MG X 14 TABL DOJELITOWYCH, CONTROLOC CONTROL 20 MG X 7 TABL DOJELITOWYCH

Wskazania: Controloc Control zmniejsza ilość kwasu w żołądku. Controloc Control może usunąć dolegliwości związane z chorobą refluksową już po pierwszym dniu stosowania, nie jest jednak lekiem przeznaczonym do natychmiastowego usuwania objawów. W celu uzyskania pełnego ustąpienia objawów, konieczne może być przyjmowanie tabletek przez 2-3 kolejne dni

GEALCID X 24 TABL

Wskazania: Nadkwaśność soku żołądkowego, zgaga, refleks żołądkowo-przełykowy, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.

ORTANOL MAX 20 MG X 7 KAPS.

Wskazania: objawy cofania treści żołądkowej do przełyku, objawowe leczenie dolegliwości pieczenia w przełyku (zgaga).

ALUGASTRIN 250 ML ZAWIESINA, ALUGASTRIN X 20 TABL

Wskazania: Nadkwaśność soku żołądkowego. Uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy wywołane przez czynniki wrzodo-twórcze. Dolegliwości bólowe w nadkwasocie.

MAALOX   TABL., SASZ.

Wskazania: Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, stany zapalne śluzówki żołądka, nadkwaśność soku żołądkowego i związane z nią dolegliwości, takie jak: zgaga, wzdęcia, uczucie pełności, nudności, odbijanie się, niestrawność.

DOMOWE SPOSOBY NA ZGAGĘ :

-Bardzo pomocne w łagodzeniu zgagi, pieczenia w żołądku są kuracje ziołami np. kwiat lipy-(Jedną łyżkę ziół zalać szklanką wrzątku. Odstawić pod przykryciem na kilka minut. Pić ciepły napar trzy razy dziennie, przed posiłkami).

- Leczenia siemieniem lnianym. Łyżeczkę nasion należy zagotować w pół szklance wody i odstawić na noc. Rano lekko podgrzać i wypić na czczo. Kurację stosować 7 dni, po czym powtórzyć po tygodniowej przerwie.

-Innym sposobem jest wypicie natychmiast po pojawieniu się pierwszych oznak zgagi szklanki ciepłej wody z dodatkiem 1 łyżki miodu i 1 łyżki octu jabłkowego.

Padaczka to zaburzenie wywołane nadmierną czynnością elektryczną w mózgu i układzie nerwowym. Komórki nerwowe przesyłają impulsy elektryczne według uregulowanego wzorca. Osoby z padaczką doświadczają co jakiś czas równoczesnych wyładowań impulsów w wielu komórkach. Te niekontrolowane wyładowania powodują różne objawy- od nieobecnego spojrzenia po utratę świadomości z drgawkami. Epizody te są nazywane napadami. Żeby rozpoznać padaczkę musi wystąpić conajmniej 2-3 napady.

Podział:

1. Pierwotna(uogólniona)- czynnik genetyczny charakteryzuje się wystąpieniem dużych napadów(Grand-Mal) padaczkowych- toniczno-kloniczny poprzedzony aurą to jest dziwne odczucie, rozdrażnienie a następnie występuje nagle: utrata przytomności, skurcz mięśni, sinica, szczękoskurcz, bezwładne oddanie moczu i stolca. Po 20,30,60 sekundach występuje skurcz kloniczny, czyli lekkie drżenie, drgawki całego ciała, piana w ustach. Trawa to ok.2-3 minuty a następnie chory zapada w sen, który jest głęboki graniczący z śpiączką, źrenice są szerokie nie reagują na światło.
2. Napad nieświadomości(mały napad- petit mal)- występuje najczęściej u dzieci i młodzieży, napady spowodowane są niestabilnością neuronu. Chory na krótko przerywa czynności, jest w stanie nieświadomości, po czym wraca do pierwotnej czynności i występuje pamięć wsteczna.
3. Skroniowa- polega na występowaniu omamów halucynogennych(smakowe, węchowe) ,chory przeżywa rózne dziwaczne wrażenia, emocje i doznania, polimorfizm napadów skroniowych wynika z mnogości połączeń połączeń płata skroniowego z innymi okolicami i różne możliwości szerzenia się wyładowań, zamroczenie, emocje np. gniew, zagrożenie niebezpieczeństwem, poczucie winy, oczekiwanie na coś, stany depersonalizacji, poczucia obcości, niezwykłości otoczenia, choremu może się wydawać, że jest w sytuacji, którą poprzednio przeżywał. Napad skroniowy przebiega zazwyczaj z zaburzeniem świadomości, ale chory może opisać przeżyte wrażenia.
4. Ogniskowe napady ruchowe( Jacksonowska)- źródłem wyładowań tego rodzaju padaczki jest okolica ruchowa kory mózgowej. Przyczyną są guzy mózgu, blizny. Objawy to: drgawki kloniczne ograniczone (pewnej części ciała), jest zachowana przytomność , po napadzie może być przejściowy niedowład kończyny objętej drgawkami.

Przyczyny:

U ponad połowy chorych na padaczkę nie można określić przyczyny napadów. W pozostałych przypadkach przyczyną są przebyte urazy głowy, wylewy, guzy lub stany zapalne w obrębie mózgu. Neurolodzy mówią, że skłonności do padaczki mogą być dziedziczne. Czynnikami powodującymi napad mogą być: małe stężenie cukru we krwi lub małe stężenie innych substancji, np. magnezu lub witamin z grupy B. Brak snu, picie zbyt dużych ilości alkoholu, stresy lub choroby mogą wywoływać napad drgawek nawet u osób zdrowych.

Objawy:

Jest ich wiele, przede wszystkim:

• Krótkie okresy utraty świadomości, splątania myśli i zaburzeń pamięci.
• Powtarzające się zwroty gałek ocznych, odruchy żucia, inne czynności przymusowe, występujące z utratą świadomości lub bez niej.
• Napady psychoruchowe polegające na stanach krótkiego zamroczenia, często pokrytego niepamięcią.
• Napad przebiegający z drżeniem mięśni, nagłą utratą przytomności, utratą kontroli nad zwieraczami, wywołany silnym zmęczeniem.

Profilaktyka:

Dbając o swoje zdrowie, chorzy z padaczką powinni unikać zajęć niebezpiecznych, np. prac na wysokościach czy przy ogniu, nadmiernych napięć emocjonalnych, powinni prowadzić regularny i aktywny tryb życia, odpowiadąjący ich kwalifikacjom i rodzajowi zawodu. Pomocne jest pozbawione uprzedzeń zachowanie się otoczenia.
Należy unikać nieprzespanych nocy, nadmiernego wysiłku, chorzy na padaczkę nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani używać alkoholu.

Postępowanie w czasie napadu:-

• podtrzymuj upadającego lub złagodź jego upadek;
• ułóż chorego na plecach;
• możesz odwrócić głowę chorego na jedną stronę, by wydzielina z ust mogła swobodnie wypływać;
• nie przenoś poszkodowanego, jeśli znajduje się w bezpiecznym miejscu;
• rozluźnij ubranie wokół szyi;
• usuń wszystkie przedmioty, które znajdują się w pobliżu poszkodowanego, mogące spowodować obrażenia podczas ataku (kamienie, kije, szkło);
• połóż coś miękkiego pod głowę lub dookoła głowy chorego;
• po ustąpieniu drgawek udrożnij jego drogi oddechowe lub ułóż go w pozycji bezpiecznej;
• pozostań z poszkodowanym do czasu odzyskania przez niego całkowitej świadomości;
• wezwij pomoc, jeżeli chory nie odzyska przytomności w ciągu 10 minut.
  

Jest wiele  czynników ryzyka, które przyczyniają się do powstawania raka. Na niektóre nie mamy wpływu; poza kontrolą pozostają takie czynniki ryzyka jak wiek, płeć czy rasa. Nowotwór może zaatakować zarówno osoby młode, jak i starsze, jednak ryzyko zachorowania wzrasta wraz z wiekiem. Niektóre odmiany nowotworów znacząco bardziej dotykają kobiet, inne mężczyzn. Natomiast można kontrolować czynniki ryzyka wiążące się ze stylem życia. Wiadomo, że palenie zwiększa ryzyko zachorowania na raka płuc, krtani, przełyku i jamy ustnej. Dieta wysokotłuszczowa uboga w błonnik i witaminy  jest kolejnym czynnikiem ryzyka, szczególnie gdy chodzi o raka okrężnicy. Wiadomo, że nie unikniemy całkowicie znajdujących się w naszym otoczeniu substancji kancerogennych, ale powinniśmy ograniczyć ich wpływ na nasz organizm. Przykładem tego może być opalenie się: nadmierny kontakt z promieniowaniem słonecznym może przyczynić się do zachorowania na raka skóry.

Choroba nowotworowa jest podstępna i może długo nie dawać objawów. Proces pojawiania się i rozrastania nowotworu może trwać dość długo, dlatego też nie powinno się przeoczyć ani lekceważyć pierwszych objawów.

Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka:

NIE NALEŻY:

- palić papierosów (palenie tytoniu powoduje ok.30% nowotworów),

- nadużywanie alkoholu (picie alkoholu powoduje ok. 5% nowotworów),

- spożywać nadpsutej żywności, nadgniłych owoców, dżemów, soków itp. ze względu na obecność aflatoksyn,

- stosować diety wysokotłuszczowej, ubogiej w błonnik i witaminy.

NALEŻY:

- unikać nadmiernego opalania się,

- prowadzić samokontrolę swego ciała w szczególności piersi (kobiety), jąder (mężczyźni) i skóry,

- wykonywać profilaktyczne badania piersi kobiety (np. mammografia),

- unikać kontaktu z substancjami kancerogennymi, takimi jak np. azbest.

Zgłoś się do lekarza gdy:

- zaobserwujesz u siebie zgrubienia, owrzodzenia lub rany, które nie chcą się goić,

- masz naprzemienne biegunki i zaparcia, a w kale pojawia się krew,

- męczy cię uporczywa chrypka lub kaszel, masz trudności z przełykaniem,

- pojawiają się zaburzenia miesiączkowania i plamienia między miesiączkami,

- pojawiają się nietypowe wydzieliny z naturalnych tworów ciała,

- znamiona i brodawki zmieniają kolor, wielkość i kształt, bolą lub swędzą, a dookoła nich pojawia się zaczerwienienie lub odbarwienie.

W grupie maluchów, które co rusz biegają do wspólnej toalety, zapominają o myciu rąk i potem bawią się wspólnymi zabawkami albo w ciasnym kółku śledzą ruchy żuka, nietrudno o zakażenie pasożytami przewodu pokarmowego.Zakażenie następuje drogą pokarmową, poprzez zabrudzone warzywa, owoce, glebę – wcześniej nawożoną odchodami ludzkimi, wodę. Czasami także za pośrednictwem innego człowieka jak np. w przypadku owsików. Do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni i pośredni kontakt z chorymi dziećmi lub chorymi dorosłymi (inwazje rodzinne, przedszkole, szkoła) oraz kontakty bezpośrednie ze zwierzętami (psy, koty). Pasożyty mogą dostać się na ręce dziecka w czasie zabawy w ogrodzie czy zanieczyszczonym piasku. Mogą być również przenoszone przez owady, najczęściej muchy.
Wśród przedszkolaków najczęściej spotykamy zakażenie pierwotniakami (lamblie), robakami (owsiki) i owadami (wszy).
LAMBLIE- wywołują rozlane, mało charakterystyczne bóle brzucha ( zwykle po jedzeniu), biegunki i wzdęcia. Stolce dziecka są cuchnące, papkowate, trudne do spłukania z miski klozetowej. Dziecko nie ma apetytu, może mieć stany podgorączkowe. Jeżeli badanie kału potwierdzi obecność lamblii, konieczne jest leczenie. Muszą się mu poddać wszyscy domownicy.
OWSIKI- dziecko się wierci, jest nerwowe, niespokojnie śpi. Nie ma apetytu, jest blade. Jeśli podejrzewamy owsicę, możemy w godziną po zaśnięciu malca obejrzeć okolicę jego odbytu. Jeżeli istotnie ma owsiki, dostrzeżemy zapewne białe nitkowate robaki na skórze. Można je też zauważyć w stolcu. By sprawdzić domową diagnozę, konieczny jest wymaz z odbytu. Jeśli potwierdzi nasze obserwacje, muszą się leczyć wszyscy domownicy. Kuracja trwa 3 ni, a po kilku tygodniach trzeba ją powtórzyć. Konieczne jest wyjałowienie mieszkania z jaj owsików- musimy wyprać bieliznę i pościel w temperaturze 90°C i dokładnie je wyprasować; starannie wyprać wszystkie ubrania, zasłony, dywany, tapicerkę.

WSZY- nie chroni przed nimi regularne mycie głowy. Bardzo łatwo przechodzą z człowieka na człowieka. Ugryzienie pasożyta powoduje nieprzyjemny świąd, a na skórze głowy pojawiają się czerwone plamki (jak po ukąszeniu komara). Należy być szczególnie czujnym, jeżeli dziecko nagle zaczyna się drapać po głowie. Z leczeniem nie można zwlekać. Trzeba kupić w aptece jeden z preparatów dostępnych bez recepty (szampon, płyn, pianka). Są to środki trujące, dlatego głowę trzeba myc tak, aby preparat nie miał kontaktu z resztą ciałą. Po umyciu nieżywe wszy dokładnie wyczesujemy gęstym grzebieniem. Trudniej uporać się z gnidami, czyli jajami wszy- trzeba dokładnie przejrzeć włosy, pasmo po paśmie i ściągnąć je palcami (mają szarobeżowy kolor). Pozostawienie gnid może spowodować nawrót choroby. By łatwiej je usunąć, warto skrócić włosy. Jeśli przez 10 dni przy skórze głowy nie pojawią się nowe gnidy, problem prawdopodobnie minął. Wszystkie ubranie i przedmioty, z którymi dziecko ma kontakt, trzeba wyprać lub umyć w temperaturze 60°C. Pozostałe sprzęty dokładnie odkurzyć lub spakować szczelnie i schować na dwa tygodnie (aż minie cykl rozmnażania wszy). Z lekarzem porozum się, jeśli wszawicą zaraziło się dziecko z alergią czy astmą, a także wtedy, gdy znajdziesz wszy w brwiach lub rzęsach.

Chociaż większości z nas trądzik kojarzy się z okresem dojrzewania, może się on pojawić w każdym wieku. Osoby, które w czasie dojrzewania nie miały kłopotów ze skórą, mogą cierpieć na to schorzenie w wieku dojrzałym. Na szczęście można z nim walczyć na wiele sposobów.

Trądzik powstaje wówczas, gdy gruczoły łojowe, znajdujące się u podstawy mieszków włosowych, wydzielają zbyt dużo łoju. Ta gęsta, oleista substancja jest wydzielana przez pory, żeby ” nasmarować” skórę i utrzymać ją w dobrym satnie. Kiedy wydzielanie łoju zostaje zablokowane, tworzą się czopy, które blokują pory i powodują powstawanie krost. Kiedy taki łojowy czop dostanie się pod powierzchnię skóry, może się rozwinąć miejscowa infekcja bakteryjna.

Powodem nadmiernego wydzielania łoju mogą być zakłócenia równowagi hormonalnej. Jest to bardzo powszechny problem wieku dojrzewania, który dotyczy przede wszystkim chłopców. Miesiączka i ciąża mogą również zakłócać równowagę hormonalną i wywoływać trądzik u kobiet. Innymi przyczynami trądziku mogą być stres,tarcie ubrań o skórę i zażywanie niektórych leków, zwłaszcza sterydów, środków antykoncepcyjnych i leków, które wpływają na stężenie hormonów płciowych w organizmie. Skłonność do trądziku może być także dziedziczna.

Jak go rozpoznać?

Oznakami trądziku są krosty i inne zmiany skórne, które mogą przez długi czas występować na twarzy, plecach, klatce piersiowej, szyi, ramionach i innych częściach ciała. Najczęstszą ich postacią są zaskórniki i wzniesione czerwone plamy z półpłynnym wnętrzem. W cięższych przypadkach pod powierzchnią skóry pojawiają się grona bolesnych, wypełnionych płynem cyst oraz niebolesnych grudek. Jedne i drugie doprowadzić mogą do powstania dziobów i blizn.

Jakie preparaty mogą pomóc?

Witamina B6 pomaga w przypadkach trądziku związanego z cyklem miesiączkowym lub menopauzą. Witaminy C i E oraz selen wzmacniają układ obronny, który zwalcza bakterie powodujące trądzik. Cynk przyjmowany z którąś z tych substancji wzmacnia działanie układu obronnego, zmniejsza stany zapalne i pomaga wyrównać poziom hormonów. Długotrwałe stosowanie cynku osłabia wchłanianie miedzi, więc oba mikroelementy powinny być brane razem. Może też pomóc przyjmowanie równolegle z cynkiem kwasów omega-3.  Żeby mieć zdrową skórę, powinno się zażywać oleje z nasion ogórecznika i wiesiołka, które zawierają kwas gamma- linolenowy.

Niepokalanek to zioło tradycyjnie stosowane w leczeniu trądziku związanego z miesiączką. Inne środki stosowane do leczenia trądziku to skrzyp, kwiat bratka, kwiat rumianku i jeżówki.

Bardzo często podczas stosowania wszelakich diet zapominamy o jednej najważniejszej rzeczy a mianowicie o wcześniejszej konsultacji z dietetykiem.Jest to pierwszy i najważniejszy krok przed rozpoczęciem diety. Wielu ludzi przecenia swoje możliwości i wiedzę w kwestii odchudzania i diety.Dietetyk dzięki swojej wiedzy i umiejętnościom, pomoże każdemu kto chce stracić na wadze lub zmienić swój styl odżywiania.
Dietetyk zajmuje się prawidłowym i racjonalnym odżywianiem, zwłaszcza w czasie choroby i w specjalnych stanach organizmu ludzkiego. Jego wiedza obejmuje zarówno pochodzenie żywności, jak i proces przygotowania potraw, a także problematykę jej dostosowania do potrzeb organizmu w zależności od jego stanu i wieku.

Dietetyka, nauka o racjonalnym żywieniu człowieka, łącząca wiedzę takich nauk jak: biologia, biochemia, fizjologia i patofizjologia, medycyna kliniczna, higiena, profilaktyka zdrowia, technologia żywności i techniki przyrządzania pożywienia. Dietetyka bada rolę składników pokarmowych w przemianach materii i energii na poziomie komórek, narządów, układów i całego organizmu. Dzięki, wynikom tych badań możliwe jest wskazywanie zagrożeń wynikających z niewłaściwego odżywiania, weryfikacja dotychczasowych poglądów oraz określenie konkretnych zaleceń i diet najlepiej służących utrzymaniu zdrowia.
W społeczeństwach o najwyższym rozwoju cywilizacyjnym najczęstszą przyczyną chorób i śmierci stały się choroby wynikające z zaburzeń przemian metabolicznych jak: cukrzyca, miażdżyca i choroby nowotworowe. Jedną z głównych przyczyn ich powstawania jest zbyt duże spożywanie wysokokalorycznych pokarmów zawierających tłuszcze i białka. Medycyna kliniczna leczy skutki tych chorób, dietetyka dostarcza informacji do opracowywania zasad zdrowego odżywiania, które w połączeniu z odpowiednim trybem życia są najskuteczniejszą metodą zapobiegania chorobom cywilizacyjnym. Na przykład odkrycie niszczącej roli wolnych rodników tlenu i działania kwasów tłuszczowych w organizmie stało się przyczyną zmian niektórych zaleceń żywieniowych.
Dietetyka pomaga w opracowaniu diet dla dzieci, młodzieży, dorosłych, sportowców itp. Osiągnięcia dietetyki wykorzystywane są w dietoterapii, czyli wspomaganiu leczenia odpowiednią dietą, np. w chorobach nerek, wątroby, alergii, nadwrażliwości pokarmowej, cukrzycy, chorób układu krążenia lub nowotworów.

Migrenowe bóle głowy są silnym rwącym bólem głowy, który trwa nieustannie przez kilka godzin lub dni. Wyróżnia się dwie jej postaci: klasyczną i zwykłą. Klasyczną migrenę zwiastuje ostrzegającą aura lub objawy prodromalne (poprzedzające), tj. zawroty głowy, zmiana zachowania, utrata łaknienia i zaburzenia wzroku w postaci błysków światła albo ciemnych plamek. Objawy te nie występują w zwykłej migrenie, która rozwija się nagle, gdy naczynia krwionośne ulegają rozszerzeniu. Zwiększony przepływ krwi powoduje wówczas rwący ból głowy. W obu postaciach ból rozpoczyna się w okolicy skroniowej i szybko obejmuje jedną polowe głowy. Nieraz rozszerza się na obie polowy lub atakuje naprzemiennie jedną lub drugą. Często towarzyszą mu utrata łaknienia, nudności i wymioty oraz zwiększoną wrażliwość na światło. Migrena może występować w każdym wieku, ale najczęściej zdarza się miedzy 25-55 rokiem życia. Kobiety cierpią na nie 3 razy częściej niż mężczyźni, a w 60% przypadków na ból głowy uskarżają się tez inni członkowie rodziny. Migrenę powoduje zmniejszone stężenie podobnej do hormonu substancji ustrojowej – serotoniny, nie wiadomo jednak dokładnie w jaki sposób. U różnych osób dolegliwość tę wyzwalają różne czynniki takie jak: zmiany hormonalne związane z cyklem miesiączkowym u kobiet, pogoda, ostre światło, stres, zapachy, alkohol, czekolada i niektóre inne pokarmy.
Migrena występuje u 12–28% ludzi w pewnym okresie ich życia. Zapadalność roczna wynosi 6–15% u dorosłych mężczyzn i 14–35% u dorosłych kobiet[6]. Około 4–5% dzieci poniżej 12 lat ma migreny, z małą różnicą pomiędzy dziewczynkami i chłopcami. Po okresie, który występuje jeszcze we wczesnym życiu dorosłym. W średnim wieku migrena występuje u około 25% kobiet na rok i mniej niż u 10% mężczyzn.Po menopauzie ataki wśród kobiet gwałtownie się zmniejszają, po siedemdziesiątym roku życia około 5% populacji mężczyzn i kobiet cierpi na migreny.

LECZENIE:
W migrenie stosuje się 3 rodzaje lęków: leki profilaktyczne są przyjmowane codziennie dla zapobieżenie dolegliwości. Należą do nich: małe dawki beta-adrenolitykow, najczęściej propranololu, antagonistów wapnia, jak werapamil czy diltiazen. Leki przerywające napad. Należy zażywać po wystąpieniu pierwszych objawów ostrzegających by nie dopuścić do nasilenia bólu głowy. Należą do nich: sumatryptan, nowy lek stosowany w zastrzykach działający wybiorczo na receptory w mózgu oraz leki stosowane od dawna, jak Coffecorn zawierające również kofeinę. Niektórym osobom pomaga także naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny. Leki powodujące ustąpienie objawów. Stosuje się w silnych długotrwałych bolach głowy zwykle w postaci zastrzyków należy do nich m.in. sumatryptan, dihydroergotamina. Wiele osób próbuje różnych połączeń lęków.

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy (wrzody) polega na miejscowym ubytku błony śluzowej, na skutek upośledzenia mechanizmu obronnego śluzówki przed działaniem kwaśnego soku żołądkowego. Owrzodzenie(wrzód)to mały kraterowaty ubytek lub otwarta nadżerka śluzówki żołądka albo jelita cienkiego. (rzadziej wrzód powstaje w przełyku, zwykle w dolnej jego części, która może być narażona na działanie kwasu żołądkowego). Wrzód umiejscowiony w samym żołądku nazywany jest wrzodem żołądka, a nieco niżej – wrzodem dwunastnicy. Lekarze często dodają określenie „trawienny”, dla podkreślenia, ze wrzód taki powstaje tylko w tej części przewodu pokarmowego, w której znajduje się pepsyna – enzym wydzielany w żołądku i trawiący białka.

Dawniej sądzono, ze przyczyną wrzodów jest nadmiar pepsyny i innych soków trawiennych. Jednak późniejsze badania wykazały ze u wielu chorych nie występuje nadmierne wydzielanie, a często nawet pacjenci mają obniżony poziom kwasu żołądkowego. Lekarze wysunęli więc teorie, ze do powstania owrzodzeń przyczyniają się czynniki genetyczne, takie jak zbyt cienka i delikatna warstwa śluzu okrywającego żołądek i dwunastnice. Ostatnio badacze zwracają również uwagę na obecność bakterii Helicobacter pylori i jej role w tworzeniu się wrzodów. Niezależnie od przyczyny owrzodzenia mogą ulec zaostrzeniu wskutek nawyków dietetycznych, nadmiernego stresu, pod wpływem kofeiny, palenia tytoniu i nadużywania alkoholu. Wrzód trawienny nasilają również kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Z badań wynika ze pojedyncze lub mnogie owrzodzenie żołądka występuje u jednej spośród 10 osób. Wrzód trawienny zdarza się w każdym wieku, ale wrzód dwunastnicy pojawia się zwykle w wieku 40-50, a żołądka 50-60 lat. Wiele owrzodzeń ulega wygojeniu w ciągu roku, często bez żadnego leczenia a nawet rozpoznania choroby, ponieważ przebiega ono bezobjawowo.

Przebieg i objawy choroby wykazują znaczne zróżnicowanie. Niektórzy skarżą się na pieczenie w żołądku lub uczucie ssania, najczęściej występujące przy pustym żołądku. Inni mają po jedzeniu mdłości, odczuwają wzdęcia, a nawet ciągły głód.

Często pierwszym objawem choroby jest ostry krwotok w postaci wymiotów świeżą czerwoną krwią lub przypominających fusy czarnej kawy. O krwotoku z przewodu pokarmowego świadczą także krwawe, smoliste, czarne stolce. Ciężki krwotok może doprowadzić do wstrząsu, objawiającego się spadkiem ciśnienia tętniczego krwi, szybkim biciem serca i zimną wilgotną skórą. Długotrwała utrata niewielkich ilości krwi powoduje anemię.

Wrzód może przebić ścianę żołądka lub jelita: wówczas treść pokarmowa przelewa się do jamy brzusznej. Pierwszym objawem perforacji (przedziurawienia) jest nagły, ostry ból brzucha. Stan taki wymaga następującej pomocy, ponieważ wywołuje zapalenie otrzewnej, stanowiące zagrożenie dla życia.

Niedrożność – inne powikłanie wrzodu – powstaje najczęściej na skutek powodujące zwężenie bielizny, utrudniającej przechodzenie pokarmu do dwunastnicy. Jej objawami są: rozszerzenie żołądka, nasilające się bole oraz obfite wymioty częściowo strawionym pokarmem.
LECZENIE WRZODÓW:
Leczenie farmakologiczne – w leczeniu stosuje się wiele rożnych środków:
Leki przeciw nadkwasocie zmniejszają kwaśność soku żołądkowego, zmniejszają ból oraz stan zapalny i ułatwiają gojenie. Większość z nich jest dostępna bez recepty; wiele ma w swoim składzie wodorotlenek aluminium, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu i wodorowęglan sodu.

Leki blokujące receptor H2 hamują wytwarzanie substancji wywołujących ból i stan zapalny. Zawierają m.in. cymetydyne i ranitydyne.

Antybiotyki zwalczają zakażenie, zwłaszcza bakterie Helicobacter pylori, znajdującą się w żołądku i dwunastnicy. Razem z nimi można przyjmować leki przeciw nadkwasocie oraz przeciwwrzodowe.

Leki osłaniające wytwarzają barierę nad wrzodem, chroniąc go przed działaniem kwasu żołądkowego, i w ten sposób ułatwiają dojenie. Właściwości osłaniające ma także wiele środków na nadkwasotę zawierających aluminium. Prostaglandyny, np. mizoprostol, chronią błonę śluzową żołądka przed szkodliwym działaniem kwasu acetylosalicylowego, ibuprofenu i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Leczenie chirurgiczne – większość owrzodzeń nie wymaga leczenia tego typu. Jednakże w razie wystąpienia ciężkich powikłań: przedziurawienia, niedrożności, krwotoku, często potrzebna jest interwencja chirurgiczna, zakres zabiegu zależy od przyczyny powikłania, np. w przypadku krwawiącego wrzodu wystarczy nieraz tylko podwiązanie naczynia krwionośnego, chociaż jednoczenie można wyciąć również wrzód. Niekiedy bywa konieczne usuniecie części żołądka.

Choroba zwyrodnieniowa stawów ( osteoarthrosis ) w szczególności stawu kolanowego jest często niedostrzegana jako problem kliniczny.

Okazuje się jednak, że jest to jedna z głównych przyczyn niepełnosprawności na świecie i że popełnia się wiele zaniedbań i błędów w profilaktyce oraz leczeniu zmian zwyrodnieniowych.

Chorzy na osteoartrozę odczuwają sztywność poranną, powiększenie obrysów stawu, trzeszczenie w stawie podczas ruchu i/ lub ograniczenie ruchomości jednak głównym objawem z powodu którego trafiają do lekarza jest ból, który początkowo odczuwany jest podczas obciążania stawów w późniejszym okresie choroby odczuwany może być również w spoczynku.

Choroba zwyrodnieniowa stawów polega na przedwczesnym zużyciu i zwyrodnieniu tkanek tworzących staw. Występuje najczęściej u ludzi w starszym wieku, ale może rozpoczynać się również u ludzi młodych.

Zmiany te mają charakter zazwyczaj powolny, ale stale postępujący.

Zmiany zwyrodnieniowe mogą być pierwotne ( bez ustalonej przyczyny ) i wtórne ( w następstwie zmian wrodzonych, urazowych, zapalnych, zaburzeń hormonalnych, metabolicznych, niektórych chorób ośrodkowego układu nerwowego, zmian nowotworowych w stawie i okolicy)

Do jednej z częściej występujących zmian zwyrodnieniowych stawów jest zwyrodnienie stawu kolanowego ( gonarthrosis ).

Pierwszym objawem jest ból kolana występujący początkowo podczas obciążania i przy skrajnych zakresach ruchomości stawu. Okresowo mogą pojawić się wysięki w jamie stawowej. Ból powoduje odruchowe ustawienie się stawu w pozycji zgięciowej, co sprzyja obkurczaniu się więzadeł i torebki stawowej, a w konsekwencji ograniczeni ruchomości. Dochodzi także do zaników w obrębie mięśni podudzia i uda.

Ponieważ nie ma możliwości całkowitego wyleczenia choroby zwyrodnieniowej stawów, toteż celem postępowania leczniczego jest przede wszystkim zmniejszenie dolegliwości bólowych, usprawnienie funkcji stawu i ograniczenie niepełnosprawności.

Możliwości terapeutyczne w chorobie zwyrodnieniowej stawów obejmują leczenie niefarmakologiczne, farmakologiczne, operacyjne. Do leczenia niefrmokologicznego zalicza się:

• edukację pacjenta i jego rodziny,
• zaopatrzenie korekcyjne i sprzęt ułatwiający samoobsługę,
• postępowanie profilaktyczne,
• fizjoterapię,

Leczenie farmakologiczne jest postępowaniem, które może być zastosowane na każdym etapie leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów i jest uzupełnieniem leczenia niefarmakologicznego. Polega na stosowaniu leków przeciwbólowych, hamujących odczyny zapalne oraz zmniejszających napięcie mięśniowe. Do najczęściej stosowanych środków farmakologicznych w chorobie zwyrodnieniowej stawów są:

• leki przeciwbólowe ( np. paracetamol )
• niesteroidowe leki przeciwzapalne,
• opoidy,
• siarczan glukozaminy,
• kortykosteroidy,
• kwas hialuronowy.

Utrzymujący się ból i postępujące ograniczenie sprawności jest wskazaniem do zabiegu operacyjnego. Do zabiegów najczęściej stosowanych w chorobie zwyrodnieniowej stawów należą:

• artroskopowe płukanie stawu,
• osteotomie korekcyjne
• endoprotezoplastyka.

Źródło artykułu : http://www.terapio.pl

Sieć widocznych, krętych i poszerzonych żył lub wypukłych niebieskich linii wzdłuż łydek, pod kolanem lub na udach to żylaki. Lekarze nie mają problemu z ich rozpoznaniem, ponieważ są zwykle dobrze widoczne. Żylaki to poważny problem, nie tylko kosmetyczny, ale także zdrowotny. Jak powstają żylaki? Żyły to naczynia krwionośne których zadaniem jest transport odtlenowanej krwi do serca. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana. W naczyniach tych znajdują się zastawki zapobiegające cofaniu się krwi, otwierają się kiedy krew płynie w górę, a zamykają gdy chce opaść. Kiedy jednak ściany naczyń krwionośnych tracą elastyczność i poszerzają się, zastawki nie mogą się domknąć. Krew zaczyna się cofać, w żyłach kończyn dolnych powstaje nadciśnienie, które powoduje, że z czasem żyły zaczynają się poszerzać. Nadmierne rozszerzenie żyły, mogące powodować pękanie ścianek żyły i owrzodzenia to żylaki. (łac. varix). Zmiany żylakowate są procesem nieodwracalnym. Najczęściej występują: żylaki kończyn dolnych, przełyku i odbytu (tzw. hemoroidy, patrz artykuł: hemoroidy – wstydliwy problem). Rzadziej występującymi są: żylaki pęcherza moczowego, macicy, pochwy, powrózka nasiennego.

Żylaki kończyn dolnych to jedno z najczęstszych schorzeń w Polsce i na świecie. Schorzenie to częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. Objawy wywołane przepełnieniem układu żylnego nadmiarem krwi są charakterystyczne: bolesne skurcze mięśni, ból stóp i podudzi, tzw. uczucie ciężkich nóg, obrzęki pojawiające się najczęściej wieczorem. Takie objawy powinny być sygnałem do wizyty u lekarza. Klinicznie wyróżnia się żylaki powierzchowne (podskórne) oraz głębokie. Pod pojęciem żylaków głębokich rozumie się niewydolność zastawek żył układu głębokiego. Nieleczone żylaki mogą stać się uciążliwym, nieodwracalnym problemem.

Przyczyny powstawania żylaków:

• żyły powierzchowne z wrodzonym brakiem zastawek lub z zastawkami, które stały się niewydolne,
• zakrzepica żył głębokich,
• choroby ścian lub nieprawidłowości zastawek powodujące cofanie się krwi siłą ciężkości do kończyn,
• nieprawidłowy skład krwi, jej nadmierna lepkość (diabetycy, kobiety stosujące hormonalną terapię zastępczą, środki antykoncepcyjne, palacze tytoniu),
• spowolniony przepływ krwi (siedzący tryb życia, mało ruchu, obcisłe ubranie, buty na wysokim obcasie itp.),
• zwiększone ciśnienie żylne z jakiegokolwiek powodu,
• w wielu przypadkach nie można znaleźć konkretnej przyczyny,

Czynniki ryzyka:

• ciąża,
• noszenia obcisłych ubiorów (np. bardzo obcisłych pasów),
• otyłość,
• płeć (u kobiet częściej),
• predyspozycje genetyczne,
• zaparcia,
• siedzący (np. praca w biurze, kierowca) lub stojący (np. fryzjer, sprzedawca) tryb życia. W przypadku takiego stylu życia należy zadbać o usprawnianie krążenia w nogach.

Objawy:

• czasami bezobjawowe,
• uczucie zmęczenia nóg,
• bolesne skurcze mięśni nóg (szczególnie w nocy),
• poszerzenie, kręty przebieg żył powierzchownych głównie w obrębie kończyn dolnych,
• obrzęk zajętej kończyny, pieczenie,
• bóle nóg,
• zmęczenie,
• objawy pogarszają się w czasie miesiączki,
• ból, gdy rozwinie się owrzodzenie żylakowate. Powiększenie żył skórnych, często ponad 1 cm,
• przebarwienie, stwardnienie skóry,

Gdy tylko to możliwe wypoczywaj z uniesionymi nogami. Noś pończochy elastyczne o słabym stopniu ucisku. Unikanie pasów i obcisłych ubrań. Profilaktyka polega m.in na aktywności fizycznej: częste spacery, rekreacyjna jazda na rowerze, pływanie, itp. Skurcze mięśni nóg pobudzają krążenie żylne, przepychając krew w kierunku serca. Ruch, aktywność fizyczna uruchamia tzw. „pompę łydkową” czyli praca mięśni łydki połączona z działaniem zastawek żylnych, powodująca sprawne przemieszczanie się krwi w kierunku serca.

PREPARATY NA ŻYLAKI dostępne w APTECE INTERNETOWEJ:

CYCLO 3 FORT 150 MG X 30 KAPS – leczenie objawów niewydolności naczyń żylnych i limfatycznych (ból, obrzęki, drżenie nóg, uczucie ciężkości nóg) oraz dolegliwości bólowych związanych z żylakami odbytu. preparat może być stosowany do zahamowania krwawienia z dróg rodnych lub plamienia, wtedy gdy są one spowodowane zastosowaniem środków antykoncepcyjnych z użyciem małych dawek progestagenu lub wkładką wewnątrzmaciczną (podanie leku po badaniu lekarskim).

DIOSMINEX 500 MG X 30 TABL - przewlekła niewydolność krążenia żylnego kończyn dolnych: uczucia ciężkości nóg, bólu, nocnych kurczy, leczenie żylaków odbytnicy (hemoroidów).

ESCEVEN X 40 TABL POWL – zapalenie żył powierzchniowych, wczesny okres zespołu pozakrzepowego, obrzęki wynikające z przeciążenia żylnego, obrzęki pourazowe, zapobieganie obrzękom po zabiegach operacyjnych.

HEPARINUM 30 000 j.m KREM 20 G – zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, stany zapalne żylaków, zapalenie skóry związane z zakrzepowym zapaleniem żył, stłuczenia i wylewy krwawe, zapalenie zakrzepowe guzków krwawniczych (hemoroidów).

OTREX 600 MG X 15 lub 30 TABL – zmniejszenie objawów związanych z niewydolnością krążenia żylnego kończyn dolnych: uczucie ciężkości nóg, bóle, odleżyny z powodu niedokrwienia, leczenie objawowe w przypadku zaostrzenia dolegliwości związanych z żylakami odbytu.

PELETHROCIN X 30 TABL – leczenie objawów związanych z niewydolnością żylną kończyn dolnych: uczucie ciężkości nóg, ból, nocne kurcze.

PHLEBODIA 600 MG X 30 TABL - zmniejszenie objawów niewydolności krążenia żylnego w obrębie kończyn dolnych (żylaki kończyn dolnych), uczucia ciężkości nóg, bólów, dolegliwości spowodowanych zespołem niespokojnych nóg zmuszających do zmiany pozycji ciała, krótkotrwałe leczenie objawowe żylaków odbytu w okresie zaostrzeń dolegliwości.

TROXERUTIN 200 MG X 64 KAPS – leczenie objawowe zaburzeń krążenia żylnego i limfatycznego, szczególnie w kończynach dolnych z objawami ciężkości i bólu nóg, kurczów nocnych, żylaków oraz wspomagająco w przypadku nasilenia objawów guzków krwawniczych odbytu (hemoroidów).

VENOTREX 200 MG X 64 KAPS – w leczeniu objawowym w przypadku niewydolności krążenia żylnego i limfatycznego, szczególnie w obrębie kończyn dolnych (uczucie ciężkości nóg, ból, kurcze nocne, żylaki) oraz w przypadku nasilenia dolegliwości związanych z żylakami odbytu.

VENOTREX 300 MG X 50 KAPS – leczeniu objawowym w przypadku niewydolności krążenia żylnego i limfatycznego, szczególnie w obrębie kończyn dolnych (uczucie ciężkości nóg, ból, kurcze nocne, żylaki) oraz w przypadku nasilenia dolegliwości związanych z żylakami odbytu.