Category

Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu

Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Nie ufaj kleszczom – BORELIOZA

tick on skinLato to czas, kiedy jesteśmy narażeni nie tylko na poparzenia słoneczne, ale i na niebezpieczne choroby, przenoszone przez kleszcze. Jedną z nich jest borelioza. To schorzenie wywołane przez bakterie krętków, zwane także chorobą z Lyne.

Jak ją rozpoznać? Biorąc pod uwagę, że jest to choroba wieloukładowa, a bakterie borrelii przybierają różne formy, objawów choroby mogą być setki. Jest trudna do zdiagnozowania, gdyż jej objawy mogą wskazywać na wiele innych schorzeń. Za stuprocentowy objaw przyjmuje się rumień wędrujący. Pojawia się zaraz po ukąszeniu kleszcza lub kilka tygodni później, niekoniecznie w miejscu ukąszenia. Przyjmuje postać czerwonej plamy o średnicy 5 cm lub więcej, stopniowo blednącej od środka. Taki rumień pojawia się u ok. 40% zakażonych. Brak rumienia nie oznacza jednak braku choroby. W początkowym okresie choroby mogą pojawić się objawy grypopodobne. U niektórych osób borelioza objawia się bólem zębów.

Nieleczona borelioza może spowodować początkowo dolegliwości stawowe, objawy porażenia i zapalenia opon mózgowych oraz serca, które w konsekwencji doprowadzić mogą do przewlekłego zmęczenia, niedowładu, porażenia nerwów obwodowych, zaburzeń czucia, zaburzeń psychicznych, pamięci, zapalenia skóry.

Jak w takim razie ją leczyć? Standardowa kuracja polega na 3-4 tygodniowej kuracji antybiotykowej Doxycykliną w niewielkich dawkach 2 x 100 mg. Całkowite wyleczenie tą metodą jest możliwe, jeśli jest ona zastosowana zaraz po zakażeniu (do 3 tygodni). Szacuje się, że standardowa kuracja kończy się sukcesem u ok. 50-60 % pacjentów. Koszt takiej kuracji to kilkadziesiąt złotych.

Drugą metodą leczenia jest kuracja ILADS. Trwa ok. 6 tygodni i jest o wiele skuteczniejsza od tradycyjnej. Jest bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych i zyskuje coraz większe uznanie w Polsce. Polega na leczeniu boreliozy z zastosowaniem jednocześnie kilku antybiotyków, działających na różne formy bakterii w odpowiednio długim czasu. Im szybciej nastąpi rozpoznanie choroby, tym krótsze będzie jej leczenie. Zakażenie do 12 miesięcy traktuje się jako stosunkowo świeże i leczy się krótko, ale już kilkuletnia borelioza wymaga 2-3 letniego leczenia.

W przypadku wczesnej boreliozy stosuje się silne antybiotyki, najczęściej z grupy tetracyklin lub makrolidów plus metronidazol lub tinidazol (leki o właściwościach bakterio- i pierwotniakobójczych). Natomiast borelioza przewlekła wymaga podawania głównie cefalosporyny i penicyliny.

Farmakoterapię można wspomagać naturalnymi sposobami. Wspomagająco będą działać: czosnek, preparaty zawierające Vilcacorę, oregano, jeżówkę purpurową. Należy je jednak skonsultować z lekarzem prowadzącym podstawową terapię.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Zamiast opalenizny wysypka.

zamiast opaleniznyWychodząc na słońce oczekujemy zadowalającego efektu opalenizny. Nie bierzemy pod uwagę innego scenariusza, dlatego jesteśmy zdziwieni gdy pojawia się wysypka. Jaka może być jej przyczyna? Mogą ją wywołać niektóre leki i zioła, mające właściwości fotouczulające, co oznacza, że dochodzi do interakcji pomiędzy nimi a promieniowaniem ultrafioletowym. Reakcja fototoksyczna objawia się nie tylko wysypką, ale też pokrzywką, pęcherzami i ostrym oparzeniem słonecznym. Zmiany skórne pojawiają się po około 24 godzinach od kąpieli słonecznej.

No Comments
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Nadmierna dawka słońca – poparzenia słoneczne.

poparzeniaKąpiel słoneczna to przyjemność, pod warunkiem, że nie kończy się mocno zaczerwienioną, swędzącą lub piekącą skórą, z widocznymi pęcherzami. To typowe objawy oparzenia słonecznego. Jeśli dochodzą do tego dreszcze, nudności, gorączka, czy omdlenia, konieczna jest pomoc medyczna.

Kiedy jesteśmy narażeni na poparzenie słoneczne?

Wówczas, gdy:

  • za długo przebywamy na słońcu, zwłaszcza w godzinach południowych,
  • brak odpowiedniej ochrony skóry przed działaniem promieni słonecznych (nie nałożenie balsamu z filtrem, lub użycie niewystarczającego faktora),
  • stosujemy niektóre leki, w tym moczopędne, przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwdepresyjne, przeciwcukrzycowe, tabletki antykoncepcyjne itd., a także kosmetyki (substancje zapachowe, dezodoranty) i zioła (dziurawiec).

Jakie są skutki przedawkowania słonecznego?

  • Przebarwienia skórne, zmiany barwnikowe (piegi), odbarwienia w postaci plam, wysuszenie skóry, a w konsekwencji jej fotostarzenie. Najniebezpieczniejszym zagrożeniem jest jednak  nowotwór złośliwy skóry, czyli czerniak, który ujawnia się po kilku latach.

Kto jest najbardziej narażony na oparzenie słoneczne?

  • Osoby o jasnej karnacji, posiadające małą ilość melaniny, która chroni skórę przed promieniami słonecznymi. Ważne jest, by osoby z taką karnacją, stopniowo zażywały kąpieli słonecznych. Zaleca się im także krem z wysokim wskaźnikiem ochrony. W drugiej kolejności są dzieci, których skóra jest delikatna i wrażliwa.

Jak leczyć?

  • Można zastosować chłodny, kojący prysznic. Nie powinien być zimny, ponieważ polanie rozgrzanej skóry lodowatą wodą, może doprowadzić do szoku termicznego. Należy stopniowo obniżać temperaturę, by uzyskać chłodną wodę, ale nie bardzo zimną. Prysznic powinien trwać  co najmniej 15 minut.
  • Gdy dokucza ból można sięgnąć po łagodne środki przeciwbólowe, dostępne bez recepty.
  • Skuteczne okazać się mogą okłady z octu, zsiadłego mleka, jogurtu naturalnego lub kefiru. Złagodzą podrażnienia i przyniosą ulgę.
  • Sięgnąć można po preparaty zawierające w swym składzie duże natężenie pantenolu, alantoinę, witaminę E, środki chłodzące, wodę termalną w sprayu.
  • Należy pić dużo wody, zaaplikować sobie dawkę wapna.

Gdy ustąpi pieczenie:

  • nadal nie wystawiaj poparzonej skóry na słońce.
  • podrażnienie wciąż się utrzymuje, dlatego nie zapominaj o piciu wody, wapna.

Jeśli poparzenia są poważne, należy jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Czym jest tanoreksja?

African American woman sunbathingKażdy słyszał o uzależnieniu od alkoholu, tytoniu, czy narkotyków, ale nie każdy łączy opalanie z nałogiem, stąd nieznajomość terminu tanoreksja. To poniekąd zrozumiałe, ponieważ tanoreksja definiowana jest jako choroba cywilizacyjna XXI wieku, a więc jest stosunkowo nowa.

Tanoreksję zalicza się do uzależnień psychicznych. To zaburzenie osobowości, wynikające z kultu swojego ciała, koniecznie opalonego. Osoba cierpiąca na tanoreksję ma zaburzony sposób postrzegania samego siebie, mocną opaleniznę nieustannie interpretuje jako niewystarczającą, bladą. Dlatego opala się coraz częściej i dłużej. Latem korzysta w nadmiarze z kąpieli słonecznych, zimą z solarium.

Kto stanowi najliczniejszą grupę osób uzależnionych od opalania? To zdecydowanie młode kobiety, choć odsetek tanorektyków zwiększa się stopniowo także wśród mężczyzn. W ich przypadku tanoreksja często łączy się z uzależnieniem od siłowni, zażywaniem środków dopingujących.

Co skłania ludzi do przesadnego opalania? Z pewnością popularyzowany od wielu lat ideał urody, który nakazuje łączyć atrakcyjność z mocną opalenizną. Ponadto przyczyną może być niskie poczucie wartości, silna potrzeba akceptacji, potwierdzenia swojej atrakcyjności. Brak pewności siebie łączy się z zaburzonym obrazem własnego ciała.

Kto zapoczątkował modę na złocisto opaloną skórę? Na początku XX wieku wprowadziła ją słynna ikona mody – Gabrielle Bonheur Chanel, zwana przez przyjaciół Coco. Jej opalenizna zapoczątkowała nie tylko fale krytyki, skandalu, kąśliwe komentarze, ale i szaleństwo na punkcie opalania, które dziś dla niektórych kończy się dramatycznie.

Jakie są konsekwencje tanoreksji? W najlepszym wypadku kończy się wysuszoną i pomarszczoną skóra. W najgorszym nadmierne opalanie doprowadzić może do powstania plam i przebarwień, które w późniejszym stadium rozwijają się w złośliwego czerniaka.

Jak leczyć tanoreksję? Jedyne skuteczne leczenie to psychoterapia. Ważne jest oczywiście wsparcie i pomoc bliskich.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Trądzik

PimpleChociaż większości z nas trądzik kojarzy się z okresem dojrzewania, może się on pojawić w każdym wieku. Osoby, które w czasie dojrzewania nie miały kłopotów ze skórą, mogą cierpieć na to schorzenie w wieku dojrzałym. Na szczęście można z nim walczyć na wiele sposobów.

Trądzik powstaje wówczas, gdy gruczoły łojowe, znajdujące się u podstawy mieszków włosowych, wydzielają zbyt dużo łoju. Ta gęsta, oleista substancja jest wydzielana przez pory, żeby ” nasmarować” skórę i utrzymać ją w dobrym satnie. Kiedy wydzielanie łoju zostaje zablokowane, tworzą się czopy, które blokują pory i powodują powstawanie krost. Kiedy taki łojowy czop dostanie się pod powierzchnię skóry, może się rozwinąć miejscowa infekcja bakteryjna.

Powodem nadmiernego wydzielania łoju mogą być zakłócenia równowagi hormonalnej. Jest to bardzo powszechny problem wieku dojrzewania, który dotyczy przede wszystkim chłopców. Miesiączka i ciąża mogą również zakłócać równowagę hormonalną i wywoływać trądzik u kobiet. Innymi przyczynami trądziku mogą być stres,tarcie ubrań o skórę i zażywanie niektórych leków, zwłaszcza sterydów, środków antykoncepcyjnych i leków, które wpływają na stężenie hormonów płciowych w organizmie. Skłonność do trądziku może być także dziedziczna.

Jak go rozpoznać?

Oznakami trądziku są krosty i inne zmiany skórne, które mogą przez długi czas występować na twarzy, plecach, klatce piersiowej, szyi, ramionach i innych częściach ciała. Najczęstszą ich postacią są zaskórniki i wzniesione czerwone plamy z półpłynnym wnętrzem. W cięższych przypadkach pod powierzchnią skóry pojawiają się grona bolesnych, wypełnionych płynem cyst oraz niebolesnych grudek. Jedne i drugie doprowadzić mogą do powstania dziobów i blizn.

Jakie preparaty mogą pomóc?

Witamina B6 pomaga w przypadkach trądziku związanego z cyklem miesiączkowym lub menopauzą. Witaminy C i E oraz selen wzmacniają układ obronny, który zwalcza bakterie powodujące trądzik. Cynk przyjmowany z którąś z tych substancji wzmacnia działanie układu obronnego, zmniejsza stany zapalne i pomaga wyrównać poziom hormonów. Długotrwałe stosowanie cynku osłabia wchłanianie miedzi, więc oba mikroelementy powinny być brane razem. Może też pomóc przyjmowanie równolegle z cynkiem kwasów omega-3.  Żeby mieć zdrową skórę, powinno się zażywać oleje z nasion ogórecznika i wiesiołka, które zawierają kwas gamma- linolenowy.

Niepokalanek to zioło tradycyjnie stosowane w leczeniu trądziku związanego z miesiączką. Inne środki stosowane do leczenia trądziku to skrzyp, kwiat bratka, kwiat rumianku i jeżówki.

2 komentarze
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Czyraki skórne

Pressing earCzyrak jest to ropne zakażenie mieszka włosowego wywołane przez patogenne szczepy gronkowca złocistego. Stan zapalny rozprzestrzenia się na otaczającą go skórę. Występowanie czyraczności jest szeroko rozpowszechnione, wzrasta szczególnie w okresie dojrzewania. Rzadko występuje u dzieci.

Czyraki umiejscawiają się tylko na owłosionej skórze, w miejscach narażonych na tarcie lub drobne urazy tj. okolica pachwin, pośladków, pasa, pleców, przednich powierzchni ud. W okresie tworzenia się czyraka występuje duża bolesność, szczególnie dotyczy to czyraków w okolicy nosa i w małżowiny usznej.

Początkowo pojawia się bolesny, zapalny naciek mieszka włosowego, który rozszerza się na tkankę podskórną i skórę. Jego średnica wynosi od 1-5 cm. W środkowej jego części pojawia się sinoczerwony guzek , na którego szczycie po kilku dniach powstaje krosta. Najczęściej treść ropna wraz z czopem martwiczym ewakuuje się samoistnie. Ubytek powstały po pęknięciu krosty goi się często z pozostawieniem niewielkiej blizny.

Czyraki mogą występować w liczbie mnogiej. Czyrak mnogi, gromadny lub inaczej karbunkuł rozprzestrzenia się na kilka lub kilkadziesiąt sąsiadujących ze sobą mieszków włosowych najczęściej w okolicy karku.

Leczenie powinien przeprowadzić lekarz, ponieważ choroba może się nawracać. Polega na stosowaniu wilgotnych, rozgrzewających kompresów, które przynoszą ulgę, ułatwiają dojrzewanie i wydzielanie się treści ropnej z czyraków. Najlepiej zabieg powtarzać kilka razy dziennie. Gdy czyraki są duże mogą wymagać nacięcia chirurgicznego i użycie specjalnych drenaży, które ułatwiają ujście ropie. Przy częstym pojawianiu się czyraków istotne jest wykonanie posiewów mikrobiologicznych które ułatwiają leczenie i dobranie odpowiedniego antybiotyku. Czyraki mogą się nawracać. Na nawroty choroby narażeni są cukrzycy, osoby otyłe, przebywające w złych warunkach higienicznych.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Półpasiec

stethescopePółpasiec jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez ten sam wirus herpes virus varicella, który wywołuje ospę wietrzną. Występuje u osób wcześniej chorujących na ospę wietrzną i półpasiec. Wirus ospy po zakażeniu pierwotnym przeżywa w stanie utajonym w zwojach nerwowych rdzenia kręgowego. Półpasiec atakuje fragmenty skóry unerwionej przez odpowiedni nerw. Ponieważ wirus najczęściej zajmuje jeden ze zwojów piersiowych, wykwity najczęściej pojawiają się na klatce piersiowej, obejmując jej połowę (stąd nazwa choroby). Najczęściej chorują osoby dorosłe, a ryzyko zachorowania rośnie razem z wiekiem, jednakowo często u mężczyzn i kobiet. Choroba objawia się zwykle bolesną, jednostronną wysypką. Czynniki, które przyczyniają się do reaktywowania infekcji dokładnie nie są znane, jednak zaobserwowano, że dochodzi do niej w przypadku obniżonej odporności, poważnych infekcji, w czasie nowotworu, w okresie dużego stresu i przemęczenia oraz po szczepieniach. Zarażenie półpaścem jest wątpliwe. Kontakt z wydzieliną osoby chorej na półpasiec może spowodować zachorowanie na ospę wietrzną.

Początkowe objawy choroby to pieczenie, świąd, mrowienie oraz dokuczliwy ból w miejscach gdzie wystąpi wysypka. W kolejnym etapie chory skarży się na: zmęczenie, złe samopoczucie, ból głowy, gorączkę. Następnie pojawia się wysypka plamkowa, która zmienia się w pęcherzykową, po czym w ciągu 3-4 dni w krosty. Wysypka ustępuje po 15-20 dniach.Najczęściej zmiany zajmują twarz, tułów, przeważnie w okolicy klatki piersiowej.

Podczas przebiegu choroby może pojawić się zmiana krwotoczna (ciężki przebieg choroby), oczna (owrzodzenie rogówki, które nieleczone może prowadzić do utraty wzroku), rozsiana (zmiany rozsiane na tułowiu), oraz zgorzelinowa (zmiany przekształcają się w zgorzelinowe owrzodzenia).

Leczenia powinno odbyć się szybko, ponieważ w porę rozpoznany półpasiec i podane odpowiednie leki przeciwwirusowe hamują jego namnażanie. Objawy są łagodniejsze, a wysypka szybciej ustępuje.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Zapalenie mieszków włosowych

zapalenie_mieszka_wlosowegoZapalenie mieszka włosowego to stan zapalny w ujściu mieszka włosowego. Najczęściej wywołane jest zakażeniem bakteryjnym lub podrażnieniem przez związki chemiczne. Bakterie wnikają z zewnątrz przez mieszek włosa i ujścia przyległych do włosów gruczołów łojowych. Stan zapalny ma charakter powierzchniowy lub głęboki. Schorzenie występuje powszechnie, może występować w każdym wieku, niezależnie od płci. Wykwitem pierwotnym w tej chorobie są krosty (żółte lub szare) wypełnione ropną treścią, pojawiają się zazwyczaj po kilkunastu godzinach od zakażenia. Zdarza się, że krostka jest przebita przez włos. Wokół niej można zauważyć rąbek zapalny. Zakażone włosy dają się łatwo usunąć, ale istnieje skłonność do tworzenia nowych zmian. Wyjątkowo podatne na powstawanie stanu zapalnego mieszków włosowych są miejsca ocierane przez odzież np. kark i plecy. Jednak mogą pojawić się na skórze dowolnej części ciała (wszędzie tam gdzie znajdują się mieszki włosowe – na skórze owłosionej głowy, brodzie, kończynach).

Krosty mają skłonność do grupowania się, zapalenie może stać się procesem przewlekłym w okolicach, gdzie mieszki włosowe są położone głęboko w skórze np. w obrębie owłosionej skóry brody. Przebieg choroby jest najczęściej bezgorączkowy oraz bez objawów ogólnych. Podczas dotyku może nastąpić lekka tkliwość oraz świąd. Czynnikiem ryzyka są otarcia na skórze, urazy, zbyt ciasna odzież, nieprzestrzeganie higieny, depilacja woskiem.

Zapalenie mieszków włosowych leczy się za pomocą maści, kremów lub aerozoli z antybiotykiem. Jeżeli po kilku dniach stosowania maści nie ma poprawy, a zmiany nasilają się i są rozległe, podaje się antybiotyki doustne. Po leczeniu zmiany wycofują się bez pozostawienia śladu. Dobre rezultaty przynosi mycie zajętych obszarów skóry mydłami przeciwbakteryjnymi, stosowanie ciepłych i wilgotnych okładów (ułatwiają wydzielenie treści ropnej). Zapalenie mieszków włosowych należy wyleczyć, gdyż powikłania mogą prowadzić do tworzenia się czyraków.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Odmrożenia

winter facesOdmrożenia (łac. congelatio) miejscowe uszkodzenia skóry, powstające w wyniku działania niskiej temperatury, lodowatej wody itp. Wynikiem jest zmniejszenie przepływu krwi przez części ciała które są najbardziej narażone na odmrożenia, są to palce rąk, stóp, uszy, nos, policzki. Dochodzi do odwodnienia, enzymatycznego uszkodzenia i ostatecznie śmierci komórki. Rozległość i ciężkość uszkodzenia skóry zależą od temperatury otoczenia oraz czasu, w jakim skóra była poddana jego działaniu.

Stopnie odmrożenia:

I – początkowo miejscowe zblednięcie skóry, następnie zaczerwienienie, obrzęk, zmniejszenie czucia, mrowienie i zdrętwienie, swędzenie, silny ból, pieczenie,

II – sinoczerwony kolor skóry, pęcherze, obrzęk, uszkodzenie naczyń krwionośnych. Uszkodzone miejsca są bardzo wrażliwe na zimno, lekkie zmarznięcie powoduje odczuwalny w tym miejscu ból, swędzenie,

III – martwica powierzchniowa skóry, sinoczerwone owrzodzenia, brak czucia w miejscach uszkodzenia,

IV – niebieskoczarna skóra, martwica głęboka – nieodwracalne uszkodzenia dolnych warstw skóry, najbardziej odmrożone miejsca mogą odpaść np. palce, uszy lub nos.

No Comments
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Grzybica stóp

grzybica_stopGrzybica stóp jest powierzchownym zakażeniem grzybiczym skóry stóp. Zakaźne, przewlekłe i nawracające schorzenie wywołane jest przez dermatofity – grzyby chorobotwórcze pasożytujące na skórze, włosach i paznokciach. Może wystąpić w każdym wieku, częściej spotykana u nastolatków i osób młodych. Do zakażenia może dojść przez używanie cudzych skarpetek czy butów. Miejscami w których można się zarazić to łaźnie, sauny, kąpieliska, baseny. Osoby pracujące w bardzo wilgotnych i ciepłych pomieszczeniach, zwłaszcza, gdy mają na sobie gumowe obuwie, są także szczególnie narażani na grzybicę.

Objawy grzybicy stóp to świąd, złuszczenie, maceracja naskórka, wykwity pęcherzowe, które początkowo obejmują przestrzenie międzypalcowe. Objawy mogą obejmować także podeszwę i sklepienie stopy.

Klinicznie grzybicę stóp dzieli się na odmianę międzypalcową, potnicową oraz złuszczającą:

  • odmiana międzypalcowa – pojawienie się wyniosłych rumieni, które cechują się znaczną maceracją naskórka. Ogniska mają tendencję do łuszczenia się, na ich powierzchni powstają pęcherzyki z wysiękiem. Zmiana dotyczy przestrzeni pomiędzy palcem trzecim oraz czwartym i czwartym i piątym, która stopniowo może przenieść się na pozostałe przestrzenie międzypalcowe,
  • odmiana potnicowa – typowe są liczne pęcherzyki, które mogą tworzyć zlewne ogniska z nasilonym wysiękiem,
  • odmiana złuszczająca – nawarstwiony naskórek z licznymi, bolesnymi popękaniami.

3 komentarze