Category

Układ kostny

Poradnik Układ kostny

Biel w parze z uśmiechem

pasty wybielające zielona aptekaJak często marzysz o szerokim uśmiechu? W rzeczywistości musisz tłumić swój entuzjazm, rzucając ukradkiem dyskretny uśmiech. Twoje zęby nie tak dawno białe, stały się przerażająco szare. Straciłeś pewność siebie i dobre samopoczucie. Powiesz „przecież nie palę, nie piję kawy, właściwie się odżywiam i dbam o zęby”, być może i tak, ale w wielu przypadkach nie masz wpływu na zmianę ich koloru. Zdarza się, że po przebytej kuracji antybiotykowej zauważasz niekorzystny odcień.

Chcesz wrócić do białego uśmiechu? Dostępne są różne metody wybielania zębów:

PASTY WYBIELAJĄCE – jest to najpopularniejszy środek, po który sięgamy. Jak działają? Zawarte w nich substancje ścierne, tj. tlenki fluoru lub naturalne ekstrakty pochodzenia roślinnego, pozwalają na mechaniczne lub chemiczne usuwanie osadów, zbierających się na powierzchni szkliwa. Stosując pasty wybielające pozbywamy się płytki i kamienia nazębnego. W jakich przypadkach są skuteczne? Nadają się do usuwania przebarwień, powstających w wyniku picia herbaty, kawy, czy palenia papierosów, natomiast nie zaradzą w przypadku poważniejszych defektów. Są doskonałym narzędziem do podtrzymywania naturalnej bieli zębów, a także bieli uzyskanej w gabinecie stomatologa. Czy są bezpieczne? Całkowicie tak, pod warunkiem, że zachowamy podstawowe zasady szczotkowania.

1 Comment
Poradnik Układ kostny

Choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych ( gonarthrosis )

Ból kolanaChoroba zwyrodnieniowa stawów ( osteoarthrosis ) w szczególności stawu kolanowego jest często niedostrzegana jako problem kliniczny.

Okazuje się jednak, że jest to jedna z głównych przyczyn niepełnosprawności na świecie i że popełnia się wiele zaniedbań i błędów w profilaktyce oraz leczeniu zmian zwyrodnieniowych.

Chorzy na osteoartrozę odczuwają sztywność poranną, powiększenie obrysów stawu, trzeszczenie w stawie podczas ruchu i/ lub ograniczenie ruchomości jednak głównym objawem z powodu którego trafiają do lekarza jest ból, który początkowo odczuwany jest podczas obciążania stawów w późniejszym okresie choroby odczuwany może być również w spoczynku.

Choroba zwyrodnieniowa stawów polega na przedwczesnym zużyciu i zwyrodnieniu tkanek tworzących staw. Występuje najczęściej u ludzi w starszym wieku, ale może rozpoczynać się również u ludzi młodych.

Zmiany te mają charakter zazwyczaj powolny, ale stale postępujący.

Zmiany zwyrodnieniowe mogą być pierwotne ( bez ustalonej przyczyny ) i wtórne ( w następstwie zmian wrodzonych, urazowych, zapalnych, zaburzeń hormonalnych, metabolicznych, niektórych chorób ośrodkowego układu nerwowego, zmian nowotworowych w stawie i okolicy).

2 komentarze
Poradnik Układ kostny

Płaskostopie

plaskostopie

Każdy rodzi się z tzw. płaskostopiem fizjologicznym. Wraz z rozwojem człowieka mięśnie stóp stopniowo się wzmacniają. Dzięki temu po wewnętrznej stronie stopy między piętą a paluchem tworzy się charakterystyczne sklepienie podtrzymywane przez mięśnie. Niekiedy proces ten nie przebiega tak, jak powinien, łuk jest bardzo niski  albo w ogóle go nie ma. Dochodzi do płaskostopia, nazywanego platfusem.

Prawidłowo zbudowana stopa nie dotyka podłoża całą powierzchnią, jej kości układają się w łuk wynika to z naturalnie fizjologicznych sklepień. Przy płaskostopiu prawie cała stopa przylega do podłoża. Kości w takiej stopie ułożone są w linii prostej. Stopa zbudowana prawidłowo wspiera się o podłoże trzema punktami: piętą, głową pierwszej kości śródstopia, głową piątej kości śródstopia.

Wyróżnia się kilka postaci płaskostopia:

  • stopa płaska statycznie jest najczęściej występująca postacią płaskostopia, powstająca na skutek nadmiernego ciężaru ciała (nadwagi), zbyt dużego i zbyt długo trwającego obciążenia zewnętrznego oraz na skutek osłabienia stawów i więzadeł w przebiegu różnych chorób,

  • stopa płaska podłużnie objawia się zmianami w stawie piętowo-skokowym i stawie skokowo-łódkowym. Pojawiają się wyrośla kostne oraz wielkie bóle, które wywołują nawyk nieprawidłowego stawiania stopy i w efekcie chód staje się niezgrabny,

  • stopa płaska poprzecznie wywołane niewydolnością mięśniową lub więzadłową stopy, która objawia się silnymi bólami, nasilającymi się przy pojawieniu się modzeli, czyli zgrubień skóry, w okolicy obniżonych głów kości śródstopia.

Przyczyną płaskostopia jest obciążenie stóp przy jednoczesnym osłabieniu mięśni i więzadeł, noszenie niewłaściwego obuwia lub nadwaga. Płaskostopie może być wrodzone lub porażenne. Płaskostopie prowadzi do powstawania przewlekłych stanów zapalnych torebek i więzadeł stawowych stopy, jej obrzęku i bolesności utrudniających, niekiedy nawet uniemożliwiających, stanie i chodzenie. Wynikiem płaskostopia poprzecznego często jest paluch koślawy.

Leczenie jest zachowawcze: gimnastyka korekcyjna, wkładki korekcyjne i obuwie ortopedyczne. Dobrym sposobem jest chodzenie na boso po płaskich bądź nierównych powierzchniach). Ciężkie przypadki płaskostopia wymagają leczenia operacyjnego. Stopy płaskie mogą być także wrodzone lub porażenne

1 Comment
Poradnik Układ kostny

Łokieć tenisisty

lokiec_tenisisty

Łokieć tenisisty jest to choroba łokci objawiająca się stanem zapalnym zewnętrznej powierzchni stawu łokciowego spowodowanego przez przeciążenie przyczepionych do niej ścięgien mięśni przedramienia. Dotyczy przede wszystkim sportowców, a także skrzypków, masażystów, praczek. Do choroby predysponują czynności takie jak noszenie ciężkich przedmiotów przy wyprostowanych łokciach, wykonywanie ruchów podobnych jak przy wyrywaniu chwastów. Wśród dyscyplin sportu występuje często u tenisistów (zapalenie nadkłykcia bocznego), stąd dolegliwość tę nazwano łokciem tenisisty. Łokieć tenisisty objawia się bólem tkanek miękkich położonych bocznie w stosunku do stawu łokciowego, pochodzący najczęściej z uszkodzonego przyczepu mięśnia prostownika wspólnego palców, który przyczepia się do nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Ból może promieniować, zgodnie z przebiegiem mięśnia, w kierunku przedramienia i nadgarstka. Uszkodzenia tego przyczepu najczęściej zdarzają się w wyniku wykonywania naprzemiennych ruchów prostowania i odwracania nadgarstka, takich jak na przykład używanie śrubokręta, ale również odbijanie piłki z backhandu przy zgiętym łokciu. W wyniku przeciążenia dochodzi do uszkodzeń, zmian zapalnych i zwyrodnieniowych występujących głównie w miejscu połączenia mięśni i ścięgien lub w okolicy ich przyczepu kostnego. Stan zapalny łokci wywołany jest prawdopodobnie przez mikro uszkodzenia przyczepów mięśni do kości ramiennej. Schorzenie pojawia się najczęściej u osób w wieku od 40 do 60 lat.

Objawy choroby: ból, obrzęk, zaczerwienienie łokcia, tkliwość łokcia przy dotyku w okolicy nadkłykcia bocznego, ból na wysokości nakłykcia bocznego lub ciągnące bóle po stronie promieniowej, w przedziale prostowników, w czasie prostowania pięści wbrew oporowi, osłabienie siły mięśniowej, bolesność przy ruchach skrętnych wobec stosowanego oporu.

Najkorzystniejsza przy leczeniu jest rehabilitacja. Gdy objawy są bardzo dokuczliwe i trwają kilka lat, pomocna jest fizykoterapia, np. jonoforeza, laser, ultradźwięki. Stosuje się również leki przeciwzapalne. Wskazane jest unieruchomienie i wypoczynek. Ostatecznością jest leczenie operacyjne.

No Comments
Poradnik Układ kostny

Zwyrodnienie biodra

zwyrodnienie_biodra

Zwyrodnienie biodra jest to schorzenie polegające na destrukcyjnych zmianach chrząstki stawowej. Jeśli do tego dołączymy jeszcze obecność wyrośli kostnych, czyli tzw. osteofitów, to mamy pełny obraz choroby zwyrodnieniowej. Przyczyny choroby to: zbyt płytka panewka stawu (zagłębienie w miednicy), część głowy kości udowej ześlizguje się poza panewkę, prowadząc do stopniowego zniszczenia stawu. Chrząstka traci swoje właściwości amortyzujące i zmniejszające tarcie powierzchni stawowych. Osteofity dodatkowo ograniczają ruch oraz powodują dalszą przyspieszoną destrukcję powierzchni stawowych. Rozwojowi choroby sprzyjają także: wysoki poziom cholesterolu i trójglicerydów, cukrzyca, nadwaga, urazy i schorzenia biodra przebyte w dzieciństwie. Chorzy najczęściej skarżą się na poranną sztywność stawu. Bóle wywołane są ruchem i obciążeniem kończyny, najsilniejsze podczas pierwszych ruchów po okresie bezruchu, zlokalizowane od pachwiny do kolana. Może dojść do ograniczenia ruchomości stawu biodrowego. Chory miewa trudności z założeniem nogi na nogę, częste jest skrócenie chorej kończyny np. na skutek przykurczu w stawie. Ból pojawia się także w spoczynku po dłuższym obciążeniu chorego stawu i utrzymuje jeszcze przez parę godzin po leżeniu.

Początkowe objawy zajęcia stawu biodrowego są zwykle dyskretne i niezbyt charakterystyczne. Objawiają się osłabieniem kończyny, zmniejszeniem wydolności chodu, niekiedy bólami stawu kolanowego. Niekiedy momentem początkowym dolegliwości jest banalny uraz np. złe stąpnięcie, upadek, skręcenie. W najbardziej zaawansowanych przypadkach występują bóle spoczynkowe i nocne, często słabo reagując na niesterydowe leki przeciwzapalne.

Nie ma sposobu trwałego wyleczenia choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego, ale odpowiednie leczenie zachowawcze może zmniejszyć ból, utrzymać lub nawet zwiększyć zakres ruchów w stawach i ograniczyć kalectwo. Pierwszym ważnym krokiem jest odciążenie stawu poprzez schudnięcie, chodzenie z laską lub kulami. Poprawę samopoczucia przynoszą też zabiegi fizykoterapeutyczne. Istotna jest gimnastyka, która zwiększa ruchomość stawu i wzmacnia mięśnie. Niesterydowe leki przeciwzapalne powinno się przyjmować raczej tylko w okresach zaostrzenia bólu. Przy zaawansowanym zwyrodnieniu stawu wskazane jest wszczepienie endoprotezy (wewnętrznej protezy).

2 komentarze
Poradnik Układ kostny

Dna moczanowa

Dna moczanowa inaczej nazywana jest skazą moczanową, dawniej używano określenia pedagra. Jest chorobą polegającą na powstaniu zmian zapalnych, będących wynikiem odkładania się kryształów moczanu sodowego w obrębie stawów, kości i tkanki podskórnej. Choroba występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet. Pojawia się między 40 a 60 rokiem życia, częściej u osób otyłych i z nadwagą. Zaburzenia przemiany kwasu moczowego polegają na zwiększeniu jego wytwarzania ze składników żywnościowych zawierających puryny (wieprzowina, tłuste i bogate w białko potrawy, sardynki, wątróbka, nadmierne spożycie alkoholu i kawy). Inną przyczyną choroby mogą być wrodzone zaburzenia metaboliczne (niedostateczne wydalanie kwasu moczowego z organizmu, bądź nadmierne jego wytwarzanie). Kolejną przyczyną może być zatrucie ołowiem. W początkowym okresie choroby pojawia się podostre zapalenie stawów. W wyniku braku profilaktyki i leczenia może stać się chorobą przewlekłą, która doprowadza do nieodwracalnych deformacji stawów z obecnością nadżerek stawów. W efekcie choroba prowadzi do ograniczenia zakresu ruchów wielu stawów.

Choroba przez długi czas niszczy organizm w ukryciu i bezobjawowo nawet 20-30 lat. Ostre napady dny pojawiają się zazwyczaj w nocy, ustępuje po kilku lub kilkunastu dniach, a następnie mogą pojawiać się za kilka tygodni, miesięcy, rzadziej lat. Staw objęty atakiem jest zaczerwieniony, pojawia się obrzęk, uczucie gorąca. Skóra wokoło jest napięta i błyszcząca, zwykle dotyczy pierwszego stawu palucha lub kciuka. Napady bólu są jednorazowe, mogą także często się nawracać. Każdy kolejny rzut choroby trwa dłużej niż poprzedni, napady pojawiają się coraz częściej, obejmując większą ilość stawów.  Po pięciu do dziesięciu latach, od pierwszego ataku, pojawia się ogólnoustrojowy stan zapalny. W okresach między napadami nie stwierdza się objawów zapalenia. Należy pamiętać, że jest to choroba przewlekła i towarzyszą jej zwykle powikłania, z czasem dochodzi do zajęcia kolejnych stawów. W konsekwencji mogą powstać wielonarządowe powikłania takie jak: guzki dnawe (na małżowinach usznych, w torebkach stawowych, tkankach okołostawowych), zniekształcenia i zesztywnienia stawów, kolka nerkowa, niewydolność nerek, nadciśnienie tętnicze.

No Comments