Category

Układ nerwowy

APTEKA INTERNETOWA OD A DO Z Poradnik Układ nerwowy

KIEDY UCHO BOLI

side profile sick female having ear pain touching painful headBól ucha ma różne przyczyny, wywoływaną przez różne czynniki, od zmiany ciśnienia podczas lotu czy nurkowania, przez zakażenia grzybicze, wirusowe lub bakteryjne oraz przez uszkodzenia mechaniczne, zalegający czop lub obce ciało.

Z powodu zapalenia ucha cierpią najczęściej dzieci. Choroba rozwija się, gdy drobnoustroje z nosa i gardła dotrą przez trąbkę słuchową Eustachiusza do ucha środkowego. Znajdują tam znakomite warunki do rozwoju. W ciągu kilkunastu godzin mogą wywołać stan zapalny. W uchu gromadzi się wydzielina wysiękowa, później ropna i dochodzi do obrzęku trąbki słuchowej, co niemożliwa wydostanie się ropy z ucha. Skutkiem jest dotkliwy ból, gorączka, upośledzenie słuchu.

Nie lekceważ!

Gdy wydzieliny nagromadzi się bardzo dużo, może dojść do samoistnego przedziurkowania błony bębenkowej i wycieku ropy z ucha. Przynosi to natychmiastową ulgę, ale niesie ze sobą niebezpieczeństwo ponownego zakażenia. Dlatego powinno się skonsultować niezwłocznie z laryngologiem. Zaniedbana infekcja może spowodować trwałe osłabienie lub utratę słuchu, zapalenie nerwu twarzowego, również rozszerzenie infekcji na opony mózgowe.

OBJAWY OSTREGO ZAPALENIA UCHA ŚRODKOWEGO:

Zapalenie ucha środkowego wywołują wirusy grypowe i przeziębieniowe na, które zapadamy w okresie jesienno-zimowym. Wirusy namnażają się w ściółce ucha środkowego, powodują stopniową martwicę nabłonka powodując stan zapalny, czego efektem jest obrzęk i wydzielenie płynów wysiękowych.

Objawy:

  • Bóle głowy
  • Silny, przeszywający ból ucha, nasila się nocą
  • Wyciek z ucha
  • Gorączka
  • Niekiedy wymioty

JAK LECZYĆ BÓL UCHA?

Zapalenie ucha środkowego leczy się antybiotykiem. Po 2-3 dniach dolegliwości ustępują, ale kurację trzeba prowadzić do końca, zwykle około 10 dni.

Jeśli nie ma poprawy albo w uchu pojawi płyn wysiękowy, konieczny może okazać się zabieg paracentezy, czyli nacięcie błony bębenkowej, by wydzielina mogła się wydostać z ucha.

Przebycie choroby pozostawia skłonność do jej nawrotów- trzeba potem już zawsze chronić uszy przed wiatrem czy wodą.

W przeziębieniu należy stosować krople do nosa, oraz wodę morską by zapewnić przepuszczalność trąbki słuchowej. W aptece bez recepty można dostać wiele sprawdzonych środków np. aerozole do nosa: Marimer, Sterimal, Disnemar oraz krople :Tamtu protect Nasal, czy Nasivin.

Krople, spray do uszu:np. Otoargent, Otomer sprey, oraz Entitis, który jest stosowany w profilaktyce nawracających infekcji ucha, nosa i gardła.

RADA!
Jeżeli cierpisz z powodu bolącego ucha zastosuj ciepłe okłady. Może być to na przykład ręcznik ogrzany na kaloryferze. Nie zakraplaj uszu przy zapaleniu ucha środkowego nie ma sensu ponieważ krople nie dojdą nawet do ogniska zapalnego.

Warto zadbać o higienę ucha i nie lekceważyć sygnałów płynących z uszu, bo jest to narząd, który musi nam służyć sprawnie przez całe życie.

Źródło: Apteka internetowa, apteka-zielona.pl

No Comments
Poradnik Układ nerwowy

DEPRESJA

Sad man in a empty roomDepresja – choroba mózgu wywołana zaburzeniami funkcjonowania przekaźników synaptycznych (serotoniny i noradrenaliny) charakteryzująca się obniżeniem nastroju, obniżeniem napędu psychoruchowego, zmniejszeniem energii oraz zainteresowań, zaburzeniem rytmów okołodobowych i lękiem.

Depresję wywołują czynniki biologiczne (endogenne) lub psychologiczne. Depresja wywołana przez czynniki biologiczne  nie ma poznanej dokładnej przyczyny, najprawdopodobniej człowiek z nią się rodzi.  Do psychologicznych przyczyn można zaliczyć np. odejście bliskich osób,  stresujące wydarzenia, utrata pracy, majątku, kłopoty w pracy, w domu, błędy wychowawcze, psychiczne znęcanie się, molestowanie seksualne. Żeby rozpoznać depresję niezbędna jest diagnoza lekarska – psychiatry. Do najczęstszych objawów depresji zaliczyć można:

  • ciągłe zmęczenie, utrata energii
  • nastrój smutku, żalu
  • izolowanie się od otoczenia
  • zaburzenia snu
  • utrata apetytu i utrata masy ciała
  • myśli samobójcze
  • ciągłe poczucie winy

1 Comment
Poradnik Układ nerwowy

Bezsenność

bezsennosc1.Bezsenność inaczej insomnia(łac.) jest to stan wywołany nadmiernym pobudzeniem układu nerwowego, która objawia się :
-zaburzonym zasypianiem, powyżej 30 minut
-zaburzonym przebiegiem snu (przedwczesne budzenie się kilka razy w tygodniu)
2.Przykładowe przyczyny wywołujące bezsenność :
-przyczyny zewnętrzne (np. hałas, praca na zmiany, temperatura – chłód lub ciepło)
-choroby ogólne (np. o dużym nasileniu bólu, nadczynność tarczycy, serca, płuc, bezdech nocny, schorzenia gruczołu krokowego – częste oddawanie moczu)
-czynniki psychosocjalne (stres, przepracowanie, za szybkie tempo życia itp.)
-schorzenia psychiatryczne (schizofrenia, depresja, demencja, choroby lękowe
-substancje psychoaktywne (alkohol, narkotyki, leki psychotropowe, napoje typu energy drink – duża zwartość kofeiny)
-wraz z upływem lat rytm snu staje się krótszy

2 komentarze
Poradnik Układ nerwowy

Padaczka

Passantin ruft RettungsdienstPadaczka to zaburzenie wywołane nadmierną czynnością elektryczną w mózgu i układzie nerwowym. Komórki nerwowe przesyłają impulsy elektryczne według uregulowanego wzorca. Osoby z padaczką doświadczają co jakiś czas równoczesnych wyładowań impulsów w wielu komórkach. Te niekontrolowane wyładowania powodują różne objawy- od nieobecnego spojrzenia po utratę świadomości z drgawkami. Epizody te są nazywane napadami. Żeby rozpoznać padaczkę musi wystąpić conajmniej 2-3 napady.

Podział:

  1. Pierwotna(uogólniona)- czynnik genetyczny charakteryzuje się wystąpieniem dużych napadów(Grand-Mal) padaczkowych- toniczno-kloniczny poprzedzony aurą to jest dziwne odczucie, rozdrażnienie a następnie występuje nagle: utrata przytomności, skurcz mięśni, sinica, szczękoskurcz, bezwładne oddanie moczu i stolca. Po 20,30,60 sekundach występuje skurcz kloniczny, czyli lekkie drżenie, drgawki całego ciała, piana w ustach. Trawa to ok.2-3 minuty a następnie chory zapada w sen, który jest głęboki graniczący z śpiączką, źrenice są szerokie nie reagują na światło.
  2. Napad nieświadomości(mały napad- petit mal)- występuje najczęściej u dzieci i młodzieży, napady spowodowane są niestabilnością neuronu. Chory na krótko przerywa czynności, jest w stanie nieświadomości, po czym wraca do pierwotnej czynności i występuje pamięć wsteczna.
  3. Skroniowa- polega na występowaniu omamów halucynogennych(smakowe, węchowe) ,chory przeżywa rózne dziwaczne wrażenia, emocje i doznania, polimorfizm napadów skroniowych wynika z mnogości połączeń połączeń płata skroniowego z innymi okolicami i różne możliwości szerzenia się wyładowań, zamroczenie, emocje np. gniew, zagrożenie niebezpieczeństwem, poczucie winy, oczekiwanie na coś, stany depersonalizacji, poczucia obcości, niezwykłości otoczenia, choremu może się wydawać, że jest w sytuacji, którą poprzednio przeżywał. Napad skroniowy przebiega zazwyczaj z zaburzeniem świadomości, ale chory może opisać przeżyte wrażenia.
  4. Ogniskowe napady ruchowe( Jacksonowska)- źródłem wyładowań tego rodzaju padaczki jest okolica ruchowa kory mózgowej. Przyczyną są guzy mózgu, blizny. Objawy to: drgawki kloniczne ograniczone (pewnej części ciała), jest zachowana przytomność , po napadzie może być przejściowy niedowład kończyny objętej drgawkami.

No Comments
Poradnik Układ nerwowy

Migrena

...in sich gehenMigrenowe bóle głowy są silnym rwącym bólem głowy, który trwa nieustannie przez kilka godzin lub dni. Wyróżnia się dwie jej postaci: klasyczną i zwykłą. Klasyczną migrenę zwiastuje ostrzegającą aura lub objawy prodromalne (poprzedzające), tj. zawroty głowy, zmiana zachowania, utrata łaknienia i zaburzenia wzroku w postaci błysków światła albo ciemnych plamek. Objawy te nie występują w zwykłej migrenie, która rozwija się nagle, gdy naczynia krwionośne ulegają rozszerzeniu. Zwiększony przepływ krwi powoduje wówczas rwący ból głowy. W obu postaciach ból rozpoczyna się w okolicy skroniowej i szybko obejmuje jedną polowe głowy. Nieraz rozszerza się na obie polowy lub atakuje naprzemiennie jedną lub drugą. Często towarzyszą mu utrata łaknienia, nudności i wymioty oraz zwiększoną wrażliwość na światło. Migrena może występować w każdym wieku, ale najczęściej zdarza się miedzy 25-55 rokiem życia. Kobiety cierpią na nie 3 razy częściej niż mężczyźni, a w 60% przypadków na ból głowy uskarżają się tez inni członkowie rodziny. Migrenę powoduje zmniejszone stężenie podobnej do hormonu substancji ustrojowej – serotoniny, nie wiadomo jednak dokładnie w jaki sposób. U różnych osób dolegliwość tę wyzwalają różne czynniki takie jak: zmiany hormonalne związane z cyklem miesiączkowym u kobiet, pogoda, ostre światło, stres, zapachy, alkohol, czekolada i niektóre inne pokarmy.
Migrena występuje u 12–28% ludzi w pewnym okresie ich życia. Zapadalność roczna wynosi 6–15% u dorosłych mężczyzn i 14–35% u dorosłych kobiet[6]. Około 4–5% dzieci poniżej 12 lat ma migreny, z małą różnicą pomiędzy dziewczynkami i chłopcami. Po okresie, który występuje jeszcze we wczesnym życiu dorosłym. W średnim wieku migrena występuje u około 25% kobiet na rok i mniej niż u 10% mężczyzn.Po menopauzie ataki wśród kobiet gwałtownie się zmniejszają, po siedemdziesiątym roku życia około 5% populacji mężczyzn i kobiet cierpi na migreny.

LECZENIE:
W migrenie stosuje się 3 rodzaje lęków: leki profilaktyczne są przyjmowane codziennie dla zapobieżenie dolegliwości. Należą do nich: małe dawki beta-adrenolitykow, najczęściej propranololu, antagonistów wapnia, jak werapamil czy diltiazen. Leki przerywające napad. Należy zażywać po wystąpieniu pierwszych objawów ostrzegających by nie dopuścić do nasilenia bólu głowy. Należą do nich: sumatryptan, nowy lek stosowany w zastrzykach działający wybiorczo na receptory w mózgu oraz leki stosowane od dawna, jak Coffecorn zawierające również kofeinę. Niektórym osobom pomaga także naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny. Leki powodujące ustąpienie objawów. Stosuje się w silnych długotrwałych bolach głowy zwykle w postaci zastrzyków należy do nich m.in. sumatryptan, dihydroergotamina. Wiele osób próbuje różnych połączeń lęków.

1 Comment
Poradnik Układ nerwowy

Choroba Alzheimera

choroba_alzheimera

Choroba Alzheimera inaczej określana jest jako demencja, jednak pojęcie to odnosi się wyłącznie do sfery psychicznej i nie określa samo w sobie żadnej konkretnej jednostki chorobowej. Natomiast Alzheimer, jest to choroba zwyrodnieniowa mózgu charakteryzującą się postępującym jego uszkodzeniem. Prowadzi do wystąpienia otępienia, utraty pamięci, zdolności uczenia się, pojmowania, trzeźwego myślenia, oceny sytuacji, pogorszenia umiejętności komunikacyjnych i znacznego obniżenia się zdolności radzenia sobie z czynnościami życia codziennego. Niestety naukowcy nie odkryli konkretnej przyczyny uszkodzenia bądź śmierci komórek nerwowych, udało się jednak wyodrębnić pewne czynniki podwyższające ryzyko wystąpienia Alzheimera. Zasadnicze znaczenie w patogenezie choroby może mieć beta-amyloid, substancja białkowa odkładająca się w mózgu, która utrudnia komunikację między komórkami nerwowymi. Brak komunikacji komórek sprawia, iż nie są one w stanie spełniać swoich funkcji. Toksyczność amyloidu powoduje śmierć komórek nerwowych. W efekcie uszkodzenia neuronów chorzy stopniowo tracą pamięć, nie przypominają sobie gdzie pozostawiły przedmioty, powtarzają kilka razy odpowiedzi. Zanika logiczne myślenie, wiedza i umiejętności. Mowa staje się uboga i monotonna. W stadium zaawansowanym tracą zdolność wykonywania codziennych prostych czynności. Nie poznają nawet bliskich. Pod koniec tracą kontrolę nad funkcjami ciała (nie trzymanie moczu). Natomiast odbieranie wrażeń i uczucia w tej chorobie przez długi czas są zachowane. Dlatego chorzy zdając sobie sprawę ze swego stanu, cierpią z powodu reakcji otoczenia. Często w efekcie rozwija się depresja lub narasta agresywność. Przebieg  choroby jest postępujący, przewlekły.

No Comments
Poradnik Układ nerwowy

Choroba lokomocyjna

choroba_lokomocyjna

Choroba lokomocyjna (kinetoza) pojawia się w czasie poruszania się różnymi środkami transportu, zazwyczaj autobusem i samochodem. Przeważnie cierpią na nią dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym. Niektórzy stopniowo z wiekiem uwalniają się od kinetozy, niektórzy jednak muszą się do niej przyzwyczaić i nauczyć się jej zapobiegać. Nie jest typową chorobą, jest to odpowiedź organizmu na sprzeczne informacje płynące od różnych zmysłów (człowiek siedzi bez ruchu i jednocześnie się porusza). Błędnik znajdujący się w uchu przesyła informacje do układu nerwowego o ruchu i szybkości, podczas gdy zmysł jakim jest wzrok przekazuje informacje do układu nerwowego o pozostawaniu w miejscu. Sprzeczne informacje pochodzące z różnych zmysłów uruchamiają reakcje obronne organizmu. Nowy sposób poruszania się wcześniej nie doświadczany, także może wywołać kinetozę. Chorobie sprzyja zła wentylacja samochodu, zapach spalin a także patrzenie na szybko przesuwające się obiekty. Typowymi objawami choroby lokomocyjnej są nudności, wymioty, obfite poty, zblednięcie, nadmierne wydzielanie śliny, ziewanie, niepokój, panika, ból i zawroty głowy. Dolegliwości pojawiają się zwykle przy gwałtownym hamowaniu, przyspieszaniu i kiwaniu pojazdu.

Kilka sposobów na uniknięcie choroby lokomocyjnej:

  • podstawowym sposobem jest unikanie środków transportu które wywołują chorobę lokomocyjną, jazdę samochodem można zamienić na jazdę pociągiem.
  • należy siadać przodem do kierunku jazdy,
  • przed planowaną podróżą należy wypocząć,
  • jeżeli to możliwe należy przyjąć pozycję półleżącą,
  • unikać zatrzymania wzroku na ruchomych przedmiotach, najlepiej obserwować stabilny punkt w krajobrazie jakim jest horyzont,
  • unikać czytania podczas jazdy,
  • w autobusie wybierać miejsca znajdujące się jak najdalej od osi kół,
  • przed podróżą należy zjeść lekkie posiłki, nie pić napojów gazowanych,
  • należy wietrzyć pojazd, i robić przerwy na świeżym powietrzu,
  • w czasie podróży unikać alkoholu.

W aptekach można dostać różne leki, które łagodzą dolegliwości związane z chorobą lokomocyjną. Leki hamują nadmierną aktywność układu autonomicznego, co blokuje wystąpienie nieprzyjemnych objawów choroby lokomocyjnej. Przed zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem, niektórych preparatów nie można stosować u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących. W aptekach dostępne są środki pochodzenia roślinnego które zawierają w swoim składzie sproszkowany imbir, który jest doskonały w walce z chorobą lokomocyjną.

No Comments