Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Nie ufaj kleszczom – BORELIOZA

tick on skinLato to czas, kiedy jesteśmy narażeni nie tylko na poparzenia słoneczne, ale i na niebezpieczne choroby, przenoszone przez kleszcze. Jedną z nich jest borelioza. To schorzenie wywołane przez bakterie krętków, zwane także chorobą z Lyne.

Jak ją rozpoznać? Biorąc pod uwagę, że jest to choroba wieloukładowa, a bakterie borrelii przybierają różne formy, objawów choroby mogą być setki. Jest trudna do zdiagnozowania, gdyż jej objawy mogą wskazywać na wiele innych schorzeń. Za stuprocentowy objaw przyjmuje się rumień wędrujący. Pojawia się zaraz po ukąszeniu kleszcza lub kilka tygodni później, niekoniecznie w miejscu ukąszenia. Przyjmuje postać czerwonej plamy o średnicy 5 cm lub więcej, stopniowo blednącej od środka. Taki rumień pojawia się u ok. 40% zakażonych. Brak rumienia nie oznacza jednak braku choroby. W początkowym okresie choroby mogą pojawić się objawy grypopodobne. U niektórych osób borelioza objawia się bólem zębów.

Nieleczona borelioza może spowodować początkowo dolegliwości stawowe, objawy porażenia i zapalenia opon mózgowych oraz serca, które w konsekwencji doprowadzić mogą do przewlekłego zmęczenia, niedowładu, porażenia nerwów obwodowych, zaburzeń czucia, zaburzeń psychicznych, pamięci, zapalenia skóry.

Jak w takim razie ją leczyć? Standardowa kuracja polega na 3-4 tygodniowej kuracji antybiotykowej Doxycykliną w niewielkich dawkach 2 x 100 mg. Całkowite wyleczenie tą metodą jest możliwe, jeśli jest ona zastosowana zaraz po zakażeniu (do 3 tygodni). Szacuje się, że standardowa kuracja kończy się sukcesem u ok. 50-60 % pacjentów. Koszt takiej kuracji to kilkadziesiąt złotych.

Drugą metodą leczenia jest kuracja ILADS. Trwa ok. 6 tygodni i jest o wiele skuteczniejsza od tradycyjnej. Jest bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych i zyskuje coraz większe uznanie w Polsce. Polega na leczeniu boreliozy z zastosowaniem jednocześnie kilku antybiotyków, działających na różne formy bakterii w odpowiednio długim czasu. Im szybciej nastąpi rozpoznanie choroby, tym krótsze będzie jej leczenie. Zakażenie do 12 miesięcy traktuje się jako stosunkowo świeże i leczy się krótko, ale już kilkuletnia borelioza wymaga 2-3 letniego leczenia.

W przypadku wczesnej boreliozy stosuje się silne antybiotyki, najczęściej z grupy tetracyklin lub makrolidów plus metronidazol lub tinidazol (leki o właściwościach bakterio- i pierwotniakobójczych). Natomiast borelioza przewlekła wymaga podawania głównie cefalosporyny i penicyliny.

Farmakoterapię można wspomagać naturalnymi sposobami. Wspomagająco będą działać: czosnek, preparaty zawierające Vilcacorę, oregano, jeżówkę purpurową. Należy je jednak skonsultować z lekarzem prowadzącym podstawową terapię.

1 Comment

Leave a Reply