PIJAWKI

Opublikowano przez admin

Medicinal Leech-hirudo medicinalis

Pijawka lekarska (Hirudo medicinalis) gatunek pijawki z rodziny pijawkowatych (Hirudinidae), należącej do typu pierścienic i gromady siodełkowców. Ciało wydłużone, segmentowane, kurczliwe, podłużnie lekkospłaszczone, koloru ciemnobrązowego do czarnego z czerwonobrązowymi lub w żółto-pomarańczowe prążki. Długość waha się do 10-15 cm. Otwór gębowy  zaopatrzony jest w okrągłą przyssawkę. Pijawka lekarska jest pasożytem żywiącym się krwią kręgowców głównie żab ale zdarza się również, że żywi się krwią ssaków i gadów. Po najedzeniu się pijawka zwiększa swoją objętość i masę około 5 razy. Niektóre osobniki mogą nawet przyjąć nawet 10-krotność masy swojego ciała. Jej ślina zawiera hirudynę , która zapobiega krzepnięciu krwi. Pijawka lekarska jest objęta ochroną gatunkową. Dlatego współcześnie w medycynie pijawki są pozyskiwane i hodowane w sterylnych warunkach laboratoryjnych. Metoda leczenia pijawkami nazywa się hirudoterapia.

Oficjalnie pierwsze wzmianki o stosowaniu pijawek pochodzą z malunków ze starożytnego Egiptu około 3500 lat wstecz. Autorem pierwszych pisanych źródeł informacji o medycznym stosowaniu pijawek jest Nikander (II wiek p.n.e.). A w II wieku naszej ery rzymski lekarz Antyllus napisał nawet na temat tej terapii spore dzieło pt. „Poradnik w krwi opuszczaniu”. Renesans leczenia pijawkami nastąpił w XVIII i XIX wieku. We Francji i w Rosji w tym okresie zużywano około 100 milionów sztuk pijawek lekarskich rocznie, a wpływy z ich sprzedaży były większe niż ze sprzedaży zbóż. Następnie w pierwszej połowie XIX wieku hirudoterapia straciła na znaczeniu wobec rozwijającej się farmakologii. Na dzień dzisiejszy zainteresowanie tą metodą z powrotem wzrasta ze względu na występowanie u pijawek licznych związków, które nie zostały jeszcze do końca zbadane i opisane. Najpopularniejszym związkiem wytwarzanym przez pijawki jest hirudyna. Oprócz tego pijawka wytwarza liczne związki np. bdelina, eglina, galantyna, hementyna, hialuronidaza, lipazy.

Hirudyna to najbardziej znany produkt pijawek lekarskich i najlepszy z istniejących leków przeciwzakrzepowych. Dlatego jej pochodne są stosowane jako leki w prewencji żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Hirudyna uniemożliwia przekształcenie protrombiny w trombinę, co powoduje efekt zmniejszenia krzepliwości krwi.

Wskazania:

-żylaki

-hemoroidy

-zakrzepowe zapalenie żył

-wysoki cholesterol

-trudno gojące się rany

-bóle reumatyczne stawów

-rwa kulszowa

-choroby skóry

Przeciwwskazania:

-ciąża

-hemofilia

-pacjenci zażywający leki przeciwzakrzepowe, muszą zachować ostrożność

-niskie ciśnienie

-anemia

-uczulenie na hirudozwiązki

-dzieci poniżej 10 roku życia

Opis zabiegu:

– sam proces stawiania pijawek nie jest zabiegiem zbyt skomplikowanym, pod warunkiem, że jest wykonywany przez osobę zaznajomioną teoretycznie i praktycznie z zasadami hirudoterapii

– pijawka jest wrażliwa na substancje chemiczne, dlatego bezpośrednio przed terapią należy nie spożywać alkoholu, kawy, wziąć prysznic najlepiej wymyć ciało mydłem dziecięcym lub innym niearomatyzowanym

-przed i po mierzone jest ciśnienie pacjenta

-jednorazowo przykłada się 2-9 pijawek, większe ilości rzadko są stosowane

-seans trwa około 75 minut

-przestrzegać zasad aseptyki

-do 24 godzin po zabiegu nie dotykać i uważać aby nie zamoczyć opatrunku

-2-3 dni po seansie nie uprawiać intensywnych ćwiczeń