Archives

APTEKA INTERNETOWA OD A DO Z Poradnik Układ nerwowy

KIEDY UCHO BOLI

side profile sick female having ear pain touching painful headBól ucha ma różne przyczyny, wywoływaną przez różne czynniki, od zmiany ciśnienia podczas lotu czy nurkowania, przez zakażenia grzybicze, wirusowe lub bakteryjne oraz przez uszkodzenia mechaniczne, zalegający czop lub obce ciało.

Z powodu zapalenia ucha cierpią najczęściej dzieci. Choroba rozwija się, gdy drobnoustroje z nosa i gardła dotrą przez trąbkę słuchową Eustachiusza do ucha środkowego. Znajdują tam znakomite warunki do rozwoju. W ciągu kilkunastu godzin mogą wywołać stan zapalny. W uchu gromadzi się wydzielina wysiękowa, później ropna i dochodzi do obrzęku trąbki słuchowej, co niemożliwa wydostanie się ropy z ucha. Skutkiem jest dotkliwy ból, gorączka, upośledzenie słuchu.

Nie lekceważ!

Gdy wydzieliny nagromadzi się bardzo dużo, może dojść do samoistnego przedziurkowania błony bębenkowej i wycieku ropy z ucha. Przynosi to natychmiastową ulgę, ale niesie ze sobą niebezpieczeństwo ponownego zakażenia. Dlatego powinno się skonsultować niezwłocznie z laryngologiem. Zaniedbana infekcja może spowodować trwałe osłabienie lub utratę słuchu, zapalenie nerwu twarzowego, również rozszerzenie infekcji na opony mózgowe.

OBJAWY OSTREGO ZAPALENIA UCHA ŚRODKOWEGO:

Zapalenie ucha środkowego wywołują wirusy grypowe i przeziębieniowe na, które zapadamy w okresie jesienno-zimowym. Wirusy namnażają się w ściółce ucha środkowego, powodują stopniową martwicę nabłonka powodując stan zapalny, czego efektem jest obrzęk i wydzielenie płynów wysiękowych.

Objawy:

  • Bóle głowy
  • Silny, przeszywający ból ucha, nasila się nocą
  • Wyciek z ucha
  • Gorączka
  • Niekiedy wymioty

JAK LECZYĆ BÓL UCHA?

Zapalenie ucha środkowego leczy się antybiotykiem. Po 2-3 dniach dolegliwości ustępują, ale kurację trzeba prowadzić do końca, zwykle około 10 dni.

Jeśli nie ma poprawy albo w uchu pojawi płyn wysiękowy, konieczny może okazać się zabieg paracentezy, czyli nacięcie błony bębenkowej, by wydzielina mogła się wydostać z ucha.

Przebycie choroby pozostawia skłonność do jej nawrotów- trzeba potem już zawsze chronić uszy przed wiatrem czy wodą.

W przeziębieniu należy stosować krople do nosa, oraz wodę morską by zapewnić przepuszczalność trąbki słuchowej. W aptece bez recepty można dostać wiele sprawdzonych środków np. aerozole do nosa: Marimer, Sterimal, Disnemar oraz krople :Tamtu protect Nasal, czy Nasivin.

Krople, spray do uszu:np. Otoargent, Otomer sprey, oraz Entitis, który jest stosowany w profilaktyce nawracających infekcji ucha, nosa i gardła.

RADA!
Jeżeli cierpisz z powodu bolącego ucha zastosuj ciepłe okłady. Może być to na przykład ręcznik ogrzany na kaloryferze. Nie zakraplaj uszu przy zapaleniu ucha środkowego nie ma sensu ponieważ krople nie dojdą nawet do ogniska zapalnego.

Warto zadbać o higienę ucha i nie lekceważyć sygnałów płynących z uszu, bo jest to narząd, który musi nam służyć sprawnie przez całe życie.

Źródło: Apteka internetowa, apteka-zielona.pl

No Comments
Nowotwory Poradnik

W szponach raka

PapierosNa raka płuc umierają częściej mężczyźni niż kobiety. Jest to nowotwór, który najczęściej występuje na świecie, także w Polsce i w innych krajach rozwijających się. Z komórek nabłonkowych wywodzi się pierwotny nowotwór. W Polsce chorują osoby w wieku od 35 do 75 lat. Jednym z głównych powodów zachorowania na raka płuc je palenie tytoniu. Obecnie w Polsce rejestruje się około 20 000 rocznie zachorowań na raka. 80% z nich to mężczyźni. Na początku XX wieku choroba ta była niezwykle rzadka, teraz choruje na nią wiele osób.

Daje się zauważyć, że w Skandynawii, dzięki odpowiedniej profilaktyce i uświadamianiu społeczeństwa.

No Comments
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Nie ufaj kleszczom – BORELIOZA

tick on skinLato to czas, kiedy jesteśmy narażeni nie tylko na poparzenia słoneczne, ale i na niebezpieczne choroby, przenoszone przez kleszcze. Jedną z nich jest borelioza. To schorzenie wywołane przez bakterie krętków, zwane także chorobą z Lyne.

Jak ją rozpoznać? Biorąc pod uwagę, że jest to choroba wieloukładowa, a bakterie borrelii przybierają różne formy, objawów choroby mogą być setki. Jest trudna do zdiagnozowania, gdyż jej objawy mogą wskazywać na wiele innych schorzeń. Za stuprocentowy objaw przyjmuje się rumień wędrujący. Pojawia się zaraz po ukąszeniu kleszcza lub kilka tygodni później, niekoniecznie w miejscu ukąszenia. Przyjmuje postać czerwonej plamy o średnicy 5 cm lub więcej, stopniowo blednącej od środka. Taki rumień pojawia się u ok. 40% zakażonych. Brak rumienia nie oznacza jednak braku choroby. W początkowym okresie choroby mogą pojawić się objawy grypopodobne. U niektórych osób borelioza objawia się bólem zębów.

Nieleczona borelioza może spowodować początkowo dolegliwości stawowe, objawy porażenia i zapalenia opon mózgowych oraz serca, które w konsekwencji doprowadzić mogą do przewlekłego zmęczenia, niedowładu, porażenia nerwów obwodowych, zaburzeń czucia, zaburzeń psychicznych, pamięci, zapalenia skóry.

Jak w takim razie ją leczyć? Standardowa kuracja polega na 3-4 tygodniowej kuracji antybiotykowej Doxycykliną w niewielkich dawkach 2 x 100 mg. Całkowite wyleczenie tą metodą jest możliwe, jeśli jest ona zastosowana zaraz po zakażeniu (do 3 tygodni). Szacuje się, że standardowa kuracja kończy się sukcesem u ok. 50-60 % pacjentów. Koszt takiej kuracji to kilkadziesiąt złotych.

Drugą metodą leczenia jest kuracja ILADS. Trwa ok. 6 tygodni i jest o wiele skuteczniejsza od tradycyjnej. Jest bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych i zyskuje coraz większe uznanie w Polsce. Polega na leczeniu boreliozy z zastosowaniem jednocześnie kilku antybiotyków, działających na różne formy bakterii w odpowiednio długim czasu. Im szybciej nastąpi rozpoznanie choroby, tym krótsze będzie jej leczenie. Zakażenie do 12 miesięcy traktuje się jako stosunkowo świeże i leczy się krótko, ale już kilkuletnia borelioza wymaga 2-3 letniego leczenia.

W przypadku wczesnej boreliozy stosuje się silne antybiotyki, najczęściej z grupy tetracyklin lub makrolidów plus metronidazol lub tinidazol (leki o właściwościach bakterio- i pierwotniakobójczych). Natomiast borelioza przewlekła wymaga podawania głównie cefalosporyny i penicyliny.

Farmakoterapię można wspomagać naturalnymi sposobami. Wspomagająco będą działać: czosnek, preparaty zawierające Vilcacorę, oregano, jeżówkę purpurową. Należy je jednak skonsultować z lekarzem prowadzącym podstawową terapię.

1 Comment
Bez kategorii Poradnik

Leki w plastrach

plastyCoraz częściej zaczynamy doceniać zalety aplikowania leków w plastrach. Są one obecnie bardzo szeroko stosowane, ponieważ jest to doskonały zamiennik dla tabletek czy zastrzyków, szczególnie gdy mamy do czynienia z bólami przewlekłymi. Zaletą tej metody jest to, że taka forma podania leku odciąża przewód pokarmowy, wątrobę, żołądek, trzustkę, oszczędza nerki. Ponadto chory nie zapomni zażyć leku, bo ma go cały czas „na sobie”.

Należy jednak  pamiętać, że nie wszyscy chorzy mogą korzystać z tej formy dawkowania leków.  Dotyczy to zwłaszcza preparatów zawierających środki przeciwbólowe i hormonalne. W przypadku plastrów zawierających substancje hormonalne łatwiej jest kontrolować ich stężenie w organizmie, łykając tradycyjne pigułki, niż decydując się na lepienie plastra.

Podobnie jak w przypadku innych medykamentów, przed zaaplikowaniem zawartej w plastrze substancji trzeba dokładnie przeczytać ulotkę. Konieczne jest również przestrzeganie następujących zasad:

– nową porcję leku przyklejamy po oderwaniu starej dawki,

– skóra powinna być oczyszczona i bez kremu,

– nowego plastra nie należy przyklejać w tym samym miejscu, w którym był stary,

– w przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieprzyjemnych objawów ubocznych, należy szybko zerwać plaster.

Dostępne w aptekach jako:

– środki przeciwbólowe,

– przeciwmigrenowe,

– na opryszczkę,

– na serce,

– antykoncepcja hormonalna,

– dla palaczy.

Ciekawostki!!!

W wielu krajach zachodnich dostępne są plastry na ADHD. Można je naklejać dzieciom i dorosłym, którym lekarz zalecił terapię farmakologiczną.

W USA testuje się już plastry zawierające mikrodawki insuliny. Ich wprowadzenie do aptek mogłoby okazać się prawdziwym przełomem dla cukrzyków. Zastąpiłoby wstrzykiwanie insuliny do krwi.

Terapia transdermalna, czyli podawanie leków w plastrach, jest stosowana również w przypadku chorych na Alzheimera. Leki te dostępne są wyłącznie na receptę i są dość drogie. Jednak jak twierdzą lekarze, wywołują o 60% mniej działań niepożądanych, takich ja nudności i wymioty, ułatwiają także odpowiednie dawkowanie, co pozwala na skuteczniejsze leczenie.

Prawdziwym przełomem w terapii chorych na nowotwory było wprowadzenie na rynek plastrów przeciwbólowym o profilu narkotycznym.

2 komentarze
Poradnik Układ pokarmowy

Niestrawność

Jak strawić niestrawność.

Stomach issuesNiestrawność, zwana też dyspepsją, znana jest każdemu. To cały zespół objawów tzw. dyskomfortu w jamie brzusznej, do których zalicza się:

– uczucie pełności i ucisku w nadbrzuszu,

– nudności i wymioty, zgaga, niesmak w ustach, kwaśne odbijanie, zaburzenia w oddawaniu stolca,

– bóle głowy, znużenie.

Powinniśmy szczególnie zwracać uwagę na to, co jemy, gdyż brzuch, po mózgu, to najbardziej unerwiona część ciała. Niewłaściwe odżywianie jest obok takich czynników jak stres, siedzący tryb życia i alkohol, najczęstszą przyczyną niestrawności. Jednorazowa niestrawność może przerodzić się w dyspepsję, czyli chroniczną niedyspozycję, trwającą tygodniami.

Co rozumiemy przez niewłaściwe odżywianie? Jedzenie zbyt dużo lub zbyt szybko, spożywanie pokarmów, które organizm nie toleruje, posiłków bogatych w tłuszcz, spowalniający trawienie, połykanie zbyt dużych kawałków pokarmu i ich niewłaściwe przeżuwanie.

Jak skutecznie zwalczyć niestrawność?

  • Niezawodną metodą jest masaż i zabiegi rozgrzewające. Najlepiej masaż wykonać podczas kąpieli w ciepłej wodzie, zawierającej aromatyczne olejki.

  • Należy nawodnić organizm, w związku z tym przyda się butelka niegazowanej wody mineralnej.

  • Szczególnie pomocne na uczucie pełności i ciężaru będą zioła o działaniu wiatropędnym, czyli kminek, koper włoski, melisa, anyż, dziurawiec, mięta, kwiaty lawendy, siemię lniane, tatarak, rumianek, mięta, suszone jagody. Działanie regulujące trawienie mają głównie: kwiaty czeremchy, dymnica pospolita, kocanka piaskowa, marzanna barwierska, arcydzięgiel lekarski, bobrek trójlistkowy. Z kolei działanie przeczyszczające mają; drapacz lekarski, morszczyn pęcherzykowaty, łopian większy, kruszyna pospolita, mech islandzki, owoce derenia właściwego, lnica pospolita.

  • Pomocna na niestrawność może okazać się także czerwona lub zielona herbata, jogurt pełen aktywnych bakterii, najlepiej probiotyczny, szklanka wody z rozpuszczoną jedną łyżeczką soli(pod warunkiem, że nie cierpi się na wrzody żołądka lub chorobę refluksową).

  • Należy dotlenić organizm, wybrać się np. na spacer.

Można uniknąć leczenia przestrzegając żelaznych zasad. Profilaktyka sprowadza się do następujących działań:

  • Zrezygnuj z posiłków o wysokiej zawartości tłuszczu i konserwantów. Tłuszcze zwierzęce zastąp tłuszczami roślinnymi. Ogranicz produkty powodujące wzdęcia: fasolę, groch, kapustę itd. Pamiętaj o spożywaniu dużej ilości warzyw i owoców, a także produktów wieloziarnistych. Stosuj przyprawy usprawniające proces trawienia (majeranek, bazylia, koperek). Dieta powinna składać się z posiłków lekkostrawnych, duszonych, pieczonych lub gotowanych, z wykluczeniem smażonych. Ich temperatura powinna być umiarkowana.

  • Nie przejadaj się, staraj się jeść często małe porcje. Przeżuwaj każdy kęs. Jedz w wygodnej siedzącej pozycji. Podczas posiłku nie popijaj, spowalnia to proces trawienia. Między posiłkami wypijaj spore ilości wody mineralnej niegazowanej lub herbatki ziołowe, bez dodatku cukru. Ostatni posiłek spożywaj 2-3 godziny przed snem.

  • Unikaj picia gazowanych napojów.

  • Po obfitym posiłku unikaj aktywnego wysiłku fizycznego.

  • Podczas żucia gumy zamykaj usta, gdyż połykane powietrze sprzyja występowaniu niestrawności.

  • Nie nadużywaj papierosów, kofeiny i alkoholu.

  • Unikaj stresujących sytuacji.

Jeżeli profilaktyka okaże się nieskuteczna, herbatka rumiankowa bezsilna w walce z niestrawnością, nie pomoże nawet ścisła dieta na bazie wody, należy koniecznie udać się do gastrologa. Tym bardziej, jeśli zaczynamy gwałtownie tracić na wadze, obserwujemy krew w stolcu i towarzyszą nam wymioty oraz gorączka.

No Comments
Poradnik Serce i układ krwionośny

Żylaki

Varicose veinsSieć widocznych, krętych i poszerzonych żył lub wypukłych niebieskich linii wzdłuż łydek, pod kolanem lub na udach to żylaki. Lekarze nie mają problemu z ich rozpoznaniem, ponieważ są zwykle dobrze widoczne. Żylaki to poważny problem, nie tylko kosmetyczny, ale także zdrowotny. Jak powstają żylaki? Żyły to naczynia krwionośne których zadaniem jest transport odtlenowanej krwi do serca. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana. W naczyniach tych znajdują się zastawki zapobiegające cofaniu się krwi, otwierają się kiedy krew płynie w górę, a zamykają gdy chce opaść. Kiedy jednak ściany naczyń krwionośnych tracą elastyczność i poszerzają się, zastawki nie mogą się domknąć. Krew zaczyna się cofać, w żyłach kończyn dolnych powstaje nadciśnienie, które powoduje, że z czasem żyły zaczynają się poszerzać. Nadmierne rozszerzenie żyły, mogące powodować pękanie ścianek żyły i owrzodzenia to żylaki. (łac. varix). Zmiany żylakowate są procesem nieodwracalnym. Najczęściej występują: żylaki kończyn dolnych, przełyku i odbytu (tzw. hemoroidy, patrz artykuł: hemoroidy – wstydliwy problem). Rzadziej występującymi są: żylaki pęcherza moczowego, macicy, pochwy, powrózka nasiennego.

Żylaki kończyn dolnych to jedno z najczęstszych schorzeń w Polsce i na świecie. Schorzenie to częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. Objawy wywołane przepełnieniem układu żylnego nadmiarem krwi są charakterystyczne: bolesne skurcze mięśni, ból stóp i podudzi, tzw. uczucie ciężkich nóg, obrzęki pojawiające się najczęściej wieczorem. Takie objawy powinny być sygnałem do wizyty u lekarza. Klinicznie wyróżnia się żylaki powierzchowne (podskórne) oraz głębokie. Pod pojęciem żylaków głębokich rozumie się niewydolność zastawek żył układu głębokiego. Nieleczone żylaki mogą stać się uciążliwym, nieodwracalnym problemem.

2 komentarze
Poradnik Serce i układ krwionośny

Hemoroidy – wstydliwy problem

HemorrhoidsGuzki krwawnicze (żylaki odbytu) zwane hemoroidami możemy określić mianem choroby cywilizacyjnej, ze względu na powszechność jej występowania. Dla chorych to wstydliwa dolegliwość, dlatego często leczą się na własną rękę. Jednak w przypadku zaawansowanej choroby może mieć to negatywny skutek, dlatego już przy pierwszych objawach najlepiej zasięgnąć porady lekarza.

Nazwa hemoroidy pochodzi z greckiego słowa ,,hemoroides” czyli przepływ krwi. Zrozumienie tej choroby możliwe jest gdy poznamy anatomię końcowego odcinka przewodu pokarmowego jakim jest odbytnica. Hemoroidy określa się jako żylaki odbytu, jest to splot naczyń w błonie śluzowej znajdujący się wewnątrz kanału odbytu. Końcowe tętniczki przechodzą w żyły, które tworzą w górnej części kanału odbytu poduszeczki naczyniowe. Poduszeczki te otoczone są dwoma mięśniami okrężnymi tzw. zwieraczami odbytu, którego zadaniem ich jest utrzymanie jego szczelności. Dzięki nim możemy panować nad oddawaniem stolca czy gazów.

Mięśnie te są w ciągłym stanie napięcia co powoduje zastój krwi w hemoroidach, ich pęcznienie, ścisłe przyleganie do siebie i utrzymanie szczelności kanału odbytu. Mięśnie zwieracza odbytu podczas oddawania stolca rozluźniają się, wówczas następuje odpływ krwi zgromadzonej w hemoroidach. Gdy w splocie naczyń dochodzi do zatrzymania krwi – która nie może swobodnie znaleźć ujścia, mówimy wówczas o stanie chorobowym. Następuje zaburzenie funkcjonowania układu wydalniczego. Początkowo pojawia się ból, w późniejszym etapie choroby krwawienie. Chorzy skarżą się również na uczucie niecałkowitego wypróżnienia, swędzenie oraz wypadanie żylaków.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Czyraki skórne

Pressing earCzyrak jest to ropne zakażenie mieszka włosowego wywołane przez patogenne szczepy gronkowca złocistego. Stan zapalny rozprzestrzenia się na otaczającą go skórę. Występowanie czyraczności jest szeroko rozpowszechnione, wzrasta szczególnie w okresie dojrzewania. Rzadko występuje u dzieci.

Czyraki umiejscawiają się tylko na owłosionej skórze, w miejscach narażonych na tarcie lub drobne urazy tj. okolica pachwin, pośladków, pasa, pleców, przednich powierzchni ud. W okresie tworzenia się czyraka występuje duża bolesność, szczególnie dotyczy to czyraków w okolicy nosa i w małżowiny usznej.

Początkowo pojawia się bolesny, zapalny naciek mieszka włosowego, który rozszerza się na tkankę podskórną i skórę. Jego średnica wynosi od 1-5 cm. W środkowej jego części pojawia się sinoczerwony guzek , na którego szczycie po kilku dniach powstaje krosta. Najczęściej treść ropna wraz z czopem martwiczym ewakuuje się samoistnie. Ubytek powstały po pęknięciu krosty goi się często z pozostawieniem niewielkiej blizny.

Czyraki mogą występować w liczbie mnogiej. Czyrak mnogi, gromadny lub inaczej karbunkuł rozprzestrzenia się na kilka lub kilkadziesiąt sąsiadujących ze sobą mieszków włosowych najczęściej w okolicy karku.

Leczenie powinien przeprowadzić lekarz, ponieważ choroba może się nawracać. Polega na stosowaniu wilgotnych, rozgrzewających kompresów, które przynoszą ulgę, ułatwiają dojrzewanie i wydzielanie się treści ropnej z czyraków. Najlepiej zabieg powtarzać kilka razy dziennie. Gdy czyraki są duże mogą wymagać nacięcia chirurgicznego i użycie specjalnych drenaży, które ułatwiają ujście ropie. Przy częstym pojawianiu się czyraków istotne jest wykonanie posiewów mikrobiologicznych które ułatwiają leczenie i dobranie odpowiedniego antybiotyku. Czyraki mogą się nawracać. Na nawroty choroby narażeni są cukrzycy, osoby otyłe, przebywające w złych warunkach higienicznych.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Półpasiec

stethescopePółpasiec jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez ten sam wirus herpes virus varicella, który wywołuje ospę wietrzną. Występuje u osób wcześniej chorujących na ospę wietrzną i półpasiec. Wirus ospy po zakażeniu pierwotnym przeżywa w stanie utajonym w zwojach nerwowych rdzenia kręgowego. Półpasiec atakuje fragmenty skóry unerwionej przez odpowiedni nerw. Ponieważ wirus najczęściej zajmuje jeden ze zwojów piersiowych, wykwity najczęściej pojawiają się na klatce piersiowej, obejmując jej połowę (stąd nazwa choroby). Najczęściej chorują osoby dorosłe, a ryzyko zachorowania rośnie razem z wiekiem, jednakowo często u mężczyzn i kobiet. Choroba objawia się zwykle bolesną, jednostronną wysypką. Czynniki, które przyczyniają się do reaktywowania infekcji dokładnie nie są znane, jednak zaobserwowano, że dochodzi do niej w przypadku obniżonej odporności, poważnych infekcji, w czasie nowotworu, w okresie dużego stresu i przemęczenia oraz po szczepieniach. Zarażenie półpaścem jest wątpliwe. Kontakt z wydzieliną osoby chorej na półpasiec może spowodować zachorowanie na ospę wietrzną.

Początkowe objawy choroby to pieczenie, świąd, mrowienie oraz dokuczliwy ból w miejscach gdzie wystąpi wysypka. W kolejnym etapie chory skarży się na: zmęczenie, złe samopoczucie, ból głowy, gorączkę. Następnie pojawia się wysypka plamkowa, która zmienia się w pęcherzykową, po czym w ciągu 3-4 dni w krosty. Wysypka ustępuje po 15-20 dniach.Najczęściej zmiany zajmują twarz, tułów, przeważnie w okolicy klatki piersiowej.

Podczas przebiegu choroby może pojawić się zmiana krwotoczna (ciężki przebieg choroby), oczna (owrzodzenie rogówki, które nieleczone może prowadzić do utraty wzroku), rozsiana (zmiany rozsiane na tułowiu), oraz zgorzelinowa (zmiany przekształcają się w zgorzelinowe owrzodzenia).

Leczenia powinno odbyć się szybko, ponieważ w porę rozpoznany półpasiec i podane odpowiednie leki przeciwwirusowe hamują jego namnażanie. Objawy są łagodniejsze, a wysypka szybciej ustępuje.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Zapalenie mieszków włosowych

zapalenie_mieszka_wlosowegoZapalenie mieszka włosowego to stan zapalny w ujściu mieszka włosowego. Najczęściej wywołane jest zakażeniem bakteryjnym lub podrażnieniem przez związki chemiczne. Bakterie wnikają z zewnątrz przez mieszek włosa i ujścia przyległych do włosów gruczołów łojowych. Stan zapalny ma charakter powierzchniowy lub głęboki. Schorzenie występuje powszechnie, może występować w każdym wieku, niezależnie od płci. Wykwitem pierwotnym w tej chorobie są krosty (żółte lub szare) wypełnione ropną treścią, pojawiają się zazwyczaj po kilkunastu godzinach od zakażenia. Zdarza się, że krostka jest przebita przez włos. Wokół niej można zauważyć rąbek zapalny. Zakażone włosy dają się łatwo usunąć, ale istnieje skłonność do tworzenia nowych zmian. Wyjątkowo podatne na powstawanie stanu zapalnego mieszków włosowych są miejsca ocierane przez odzież np. kark i plecy. Jednak mogą pojawić się na skórze dowolnej części ciała (wszędzie tam gdzie znajdują się mieszki włosowe – na skórze owłosionej głowy, brodzie, kończynach).

Krosty mają skłonność do grupowania się, zapalenie może stać się procesem przewlekłym w okolicach, gdzie mieszki włosowe są położone głęboko w skórze np. w obrębie owłosionej skóry brody. Przebieg choroby jest najczęściej bezgorączkowy oraz bez objawów ogólnych. Podczas dotyku może nastąpić lekka tkliwość oraz świąd. Czynnikiem ryzyka są otarcia na skórze, urazy, zbyt ciasna odzież, nieprzestrzeganie higieny, depilacja woskiem.

Zapalenie mieszków włosowych leczy się za pomocą maści, kremów lub aerozoli z antybiotykiem. Jeżeli po kilku dniach stosowania maści nie ma poprawy, a zmiany nasilają się i są rozległe, podaje się antybiotyki doustne. Po leczeniu zmiany wycofują się bez pozostawienia śladu. Dobre rezultaty przynosi mycie zajętych obszarów skóry mydłami przeciwbakteryjnymi, stosowanie ciepłych i wilgotnych okładów (ułatwiają wydzielenie treści ropnej). Zapalenie mieszków włosowych należy wyleczyć, gdyż powikłania mogą prowadzić do tworzenia się czyraków.

1 Comment