Archives

Nowotwory Poradnik

Profilaktyka nowotworowa, czyli jak zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka

Jest wiele  czynników ryzyka, które przyczyniają się do powstawania raka. Na niektóre nie mamy wpływu; poza kontrolą pozostają takie czynniki ryzyka jak wiek, płeć czy rasa. Nowotwór może zaatakować zarówno osoby młode, jak i starsze, jednak ryzyko zachorowania wzrasta wraz z wiekiem. Niektóre odmiany nowotworów znacząco bardziej dotykają kobiet, inne mężczyzn. Natomiast można kontrolować czynniki ryzyka wiążące się ze stylem życia. Wiadomo, że palenie zwiększa ryzyko zachorowania na raka płuc, krtani, przełyku i jamy ustnej. Dieta wysokotłuszczowa uboga w błonnik i witaminy  jest kolejnym czynnikiem ryzyka, szczególnie gdy chodzi o raka okrężnicy. Wiadomo, że nie unikniemy całkowicie znajdujących się w naszym otoczeniu substancji kancerogennych, ale powinniśmy ograniczyć ich wpływ na nasz organizm. Przykładem tego może być opalenie się: nadmierny kontakt z promieniowaniem słonecznym może przyczynić się do zachorowania na raka skóry.

Choroba nowotworowa jest podstępna i może długo nie dawać objawów. Proces pojawiania się i rozrastania nowotworu może trwać dość długo, dlatego też nie powinno się przeoczyć ani lekceważyć pierwszych objawów.

Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka:

NIE NALEŻY:

– palić papierosów (palenie tytoniu powoduje ok.30% nowotworów),

– nadużywanie alkoholu (picie alkoholu powoduje ok. 5% nowotworów),

– spożywać nadpsutej żywności, nadgniłych owoców, dżemów, soków itp. ze względu na obecność aflatoksyn,

– stosować diety wysokotłuszczowej, ubogiej w błonnik i witaminy.

2 komentarze
Poradnik Serce i układ krwionośny

Żylaki

Varicose veinsSieć widocznych, krętych i poszerzonych żył lub wypukłych niebieskich linii wzdłuż łydek, pod kolanem lub na udach to żylaki. Lekarze nie mają problemu z ich rozpoznaniem, ponieważ są zwykle dobrze widoczne. Żylaki to poważny problem, nie tylko kosmetyczny, ale także zdrowotny. Jak powstają żylaki? Żyły to naczynia krwionośne których zadaniem jest transport odtlenowanej krwi do serca. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana. W naczyniach tych znajdują się zastawki zapobiegające cofaniu się krwi, otwierają się kiedy krew płynie w górę, a zamykają gdy chce opaść. Kiedy jednak ściany naczyń krwionośnych tracą elastyczność i poszerzają się, zastawki nie mogą się domknąć. Krew zaczyna się cofać, w żyłach kończyn dolnych powstaje nadciśnienie, które powoduje, że z czasem żyły zaczynają się poszerzać. Nadmierne rozszerzenie żyły, mogące powodować pękanie ścianek żyły i owrzodzenia to żylaki. (łac. varix). Zmiany żylakowate są procesem nieodwracalnym. Najczęściej występują: żylaki kończyn dolnych, przełyku i odbytu (tzw. hemoroidy, patrz artykuł: hemoroidy – wstydliwy problem). Rzadziej występującymi są: żylaki pęcherza moczowego, macicy, pochwy, powrózka nasiennego.

Żylaki kończyn dolnych to jedno z najczęstszych schorzeń w Polsce i na świecie. Schorzenie to częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. Objawy wywołane przepełnieniem układu żylnego nadmiarem krwi są charakterystyczne: bolesne skurcze mięśni, ból stóp i podudzi, tzw. uczucie ciężkich nóg, obrzęki pojawiające się najczęściej wieczorem. Takie objawy powinny być sygnałem do wizyty u lekarza. Klinicznie wyróżnia się żylaki powierzchowne (podskórne) oraz głębokie. Pod pojęciem żylaków głębokich rozumie się niewydolność zastawek żył układu głębokiego. Nieleczone żylaki mogą stać się uciążliwym, nieodwracalnym problemem.

2 komentarze
Poradnik Serce i układ krwionośny

Hemoroidy – wstydliwy problem

HemorrhoidsGuzki krwawnicze (żylaki odbytu) zwane hemoroidami możemy określić mianem choroby cywilizacyjnej, ze względu na powszechność jej występowania. Dla chorych to wstydliwa dolegliwość, dlatego często leczą się na własną rękę. Jednak w przypadku zaawansowanej choroby może mieć to negatywny skutek, dlatego już przy pierwszych objawach najlepiej zasięgnąć porady lekarza.

Nazwa hemoroidy pochodzi z greckiego słowa ,,hemoroides” czyli przepływ krwi. Zrozumienie tej choroby możliwe jest gdy poznamy anatomię końcowego odcinka przewodu pokarmowego jakim jest odbytnica. Hemoroidy określa się jako żylaki odbytu, jest to splot naczyń w błonie śluzowej znajdujący się wewnątrz kanału odbytu. Końcowe tętniczki przechodzą w żyły, które tworzą w górnej części kanału odbytu poduszeczki naczyniowe. Poduszeczki te otoczone są dwoma mięśniami okrężnymi tzw. zwieraczami odbytu, którego zadaniem ich jest utrzymanie jego szczelności. Dzięki nim możemy panować nad oddawaniem stolca czy gazów.

Mięśnie te są w ciągłym stanie napięcia co powoduje zastój krwi w hemoroidach, ich pęcznienie, ścisłe przyleganie do siebie i utrzymanie szczelności kanału odbytu. Mięśnie zwieracza odbytu podczas oddawania stolca rozluźniają się, wówczas następuje odpływ krwi zgromadzonej w hemoroidach. Gdy w splocie naczyń dochodzi do zatrzymania krwi – która nie może swobodnie znaleźć ujścia, mówimy wówczas o stanie chorobowym. Następuje zaburzenie funkcjonowania układu wydalniczego. Początkowo pojawia się ból, w późniejszym etapie choroby krwawienie. Chorzy skarżą się również na uczucie niecałkowitego wypróżnienia, swędzenie oraz wypadanie żylaków.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Czyraki skórne

Pressing earCzyrak jest to ropne zakażenie mieszka włosowego wywołane przez patogenne szczepy gronkowca złocistego. Stan zapalny rozprzestrzenia się na otaczającą go skórę. Występowanie czyraczności jest szeroko rozpowszechnione, wzrasta szczególnie w okresie dojrzewania. Rzadko występuje u dzieci.

Czyraki umiejscawiają się tylko na owłosionej skórze, w miejscach narażonych na tarcie lub drobne urazy tj. okolica pachwin, pośladków, pasa, pleców, przednich powierzchni ud. W okresie tworzenia się czyraka występuje duża bolesność, szczególnie dotyczy to czyraków w okolicy nosa i w małżowiny usznej.

Początkowo pojawia się bolesny, zapalny naciek mieszka włosowego, który rozszerza się na tkankę podskórną i skórę. Jego średnica wynosi od 1-5 cm. W środkowej jego części pojawia się sinoczerwony guzek , na którego szczycie po kilku dniach powstaje krosta. Najczęściej treść ropna wraz z czopem martwiczym ewakuuje się samoistnie. Ubytek powstały po pęknięciu krosty goi się często z pozostawieniem niewielkiej blizny.

Czyraki mogą występować w liczbie mnogiej. Czyrak mnogi, gromadny lub inaczej karbunkuł rozprzestrzenia się na kilka lub kilkadziesiąt sąsiadujących ze sobą mieszków włosowych najczęściej w okolicy karku.

Leczenie powinien przeprowadzić lekarz, ponieważ choroba może się nawracać. Polega na stosowaniu wilgotnych, rozgrzewających kompresów, które przynoszą ulgę, ułatwiają dojrzewanie i wydzielanie się treści ropnej z czyraków. Najlepiej zabieg powtarzać kilka razy dziennie. Gdy czyraki są duże mogą wymagać nacięcia chirurgicznego i użycie specjalnych drenaży, które ułatwiają ujście ropie. Przy częstym pojawianiu się czyraków istotne jest wykonanie posiewów mikrobiologicznych które ułatwiają leczenie i dobranie odpowiedniego antybiotyku. Czyraki mogą się nawracać. Na nawroty choroby narażeni są cukrzycy, osoby otyłe, przebywające w złych warunkach higienicznych.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Półpasiec

stethescopePółpasiec jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez ten sam wirus herpes virus varicella, który wywołuje ospę wietrzną. Występuje u osób wcześniej chorujących na ospę wietrzną i półpasiec. Wirus ospy po zakażeniu pierwotnym przeżywa w stanie utajonym w zwojach nerwowych rdzenia kręgowego. Półpasiec atakuje fragmenty skóry unerwionej przez odpowiedni nerw. Ponieważ wirus najczęściej zajmuje jeden ze zwojów piersiowych, wykwity najczęściej pojawiają się na klatce piersiowej, obejmując jej połowę (stąd nazwa choroby). Najczęściej chorują osoby dorosłe, a ryzyko zachorowania rośnie razem z wiekiem, jednakowo często u mężczyzn i kobiet. Choroba objawia się zwykle bolesną, jednostronną wysypką. Czynniki, które przyczyniają się do reaktywowania infekcji dokładnie nie są znane, jednak zaobserwowano, że dochodzi do niej w przypadku obniżonej odporności, poważnych infekcji, w czasie nowotworu, w okresie dużego stresu i przemęczenia oraz po szczepieniach. Zarażenie półpaścem jest wątpliwe. Kontakt z wydzieliną osoby chorej na półpasiec może spowodować zachorowanie na ospę wietrzną.

Początkowe objawy choroby to pieczenie, świąd, mrowienie oraz dokuczliwy ból w miejscach gdzie wystąpi wysypka. W kolejnym etapie chory skarży się na: zmęczenie, złe samopoczucie, ból głowy, gorączkę. Następnie pojawia się wysypka plamkowa, która zmienia się w pęcherzykową, po czym w ciągu 3-4 dni w krosty. Wysypka ustępuje po 15-20 dniach.Najczęściej zmiany zajmują twarz, tułów, przeważnie w okolicy klatki piersiowej.

Podczas przebiegu choroby może pojawić się zmiana krwotoczna (ciężki przebieg choroby), oczna (owrzodzenie rogówki, które nieleczone może prowadzić do utraty wzroku), rozsiana (zmiany rozsiane na tułowiu), oraz zgorzelinowa (zmiany przekształcają się w zgorzelinowe owrzodzenia).

Leczenia powinno odbyć się szybko, ponieważ w porę rozpoznany półpasiec i podane odpowiednie leki przeciwwirusowe hamują jego namnażanie. Objawy są łagodniejsze, a wysypka szybciej ustępuje.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Zapalenie mieszków włosowych

zapalenie_mieszka_wlosowegoZapalenie mieszka włosowego to stan zapalny w ujściu mieszka włosowego. Najczęściej wywołane jest zakażeniem bakteryjnym lub podrażnieniem przez związki chemiczne. Bakterie wnikają z zewnątrz przez mieszek włosa i ujścia przyległych do włosów gruczołów łojowych. Stan zapalny ma charakter powierzchniowy lub głęboki. Schorzenie występuje powszechnie, może występować w każdym wieku, niezależnie od płci. Wykwitem pierwotnym w tej chorobie są krosty (żółte lub szare) wypełnione ropną treścią, pojawiają się zazwyczaj po kilkunastu godzinach od zakażenia. Zdarza się, że krostka jest przebita przez włos. Wokół niej można zauważyć rąbek zapalny. Zakażone włosy dają się łatwo usunąć, ale istnieje skłonność do tworzenia nowych zmian. Wyjątkowo podatne na powstawanie stanu zapalnego mieszków włosowych są miejsca ocierane przez odzież np. kark i plecy. Jednak mogą pojawić się na skórze dowolnej części ciała (wszędzie tam gdzie znajdują się mieszki włosowe – na skórze owłosionej głowy, brodzie, kończynach).

Krosty mają skłonność do grupowania się, zapalenie może stać się procesem przewlekłym w okolicach, gdzie mieszki włosowe są położone głęboko w skórze np. w obrębie owłosionej skóry brody. Przebieg choroby jest najczęściej bezgorączkowy oraz bez objawów ogólnych. Podczas dotyku może nastąpić lekka tkliwość oraz świąd. Czynnikiem ryzyka są otarcia na skórze, urazy, zbyt ciasna odzież, nieprzestrzeganie higieny, depilacja woskiem.

Zapalenie mieszków włosowych leczy się za pomocą maści, kremów lub aerozoli z antybiotykiem. Jeżeli po kilku dniach stosowania maści nie ma poprawy, a zmiany nasilają się i są rozległe, podaje się antybiotyki doustne. Po leczeniu zmiany wycofują się bez pozostawienia śladu. Dobre rezultaty przynosi mycie zajętych obszarów skóry mydłami przeciwbakteryjnymi, stosowanie ciepłych i wilgotnych okładów (ułatwiają wydzielenie treści ropnej). Zapalenie mieszków włosowych należy wyleczyć, gdyż powikłania mogą prowadzić do tworzenia się czyraków.

1 Comment
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Odmrożenia

winter facesOdmrożenia (łac. congelatio) miejscowe uszkodzenia skóry, powstające w wyniku działania niskiej temperatury, lodowatej wody itp. Wynikiem jest zmniejszenie przepływu krwi przez części ciała które są najbardziej narażone na odmrożenia, są to palce rąk, stóp, uszy, nos, policzki. Dochodzi do odwodnienia, enzymatycznego uszkodzenia i ostatecznie śmierci komórki. Rozległość i ciężkość uszkodzenia skóry zależą od temperatury otoczenia oraz czasu, w jakim skóra była poddana jego działaniu.

Stopnie odmrożenia:

I – początkowo miejscowe zblednięcie skóry, następnie zaczerwienienie, obrzęk, zmniejszenie czucia, mrowienie i zdrętwienie, swędzenie, silny ból, pieczenie,

II – sinoczerwony kolor skóry, pęcherze, obrzęk, uszkodzenie naczyń krwionośnych. Uszkodzone miejsca są bardzo wrażliwe na zimno, lekkie zmarznięcie powoduje odczuwalny w tym miejscu ból, swędzenie,

III – martwica powierzchniowa skóry, sinoczerwone owrzodzenia, brak czucia w miejscach uszkodzenia,

IV – niebieskoczarna skóra, martwica głęboka – nieodwracalne uszkodzenia dolnych warstw skóry, najbardziej odmrożone miejsca mogą odpaść np. palce, uszy lub nos.

No Comments
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Grzybica stóp

grzybica_stopGrzybica stóp jest powierzchownym zakażeniem grzybiczym skóry stóp. Zakaźne, przewlekłe i nawracające schorzenie wywołane jest przez dermatofity – grzyby chorobotwórcze pasożytujące na skórze, włosach i paznokciach. Może wystąpić w każdym wieku, częściej spotykana u nastolatków i osób młodych. Do zakażenia może dojść przez używanie cudzych skarpetek czy butów. Miejscami w których można się zarazić to łaźnie, sauny, kąpieliska, baseny. Osoby pracujące w bardzo wilgotnych i ciepłych pomieszczeniach, zwłaszcza, gdy mają na sobie gumowe obuwie, są także szczególnie narażani na grzybicę.

Objawy grzybicy stóp to świąd, złuszczenie, maceracja naskórka, wykwity pęcherzowe, które początkowo obejmują przestrzenie międzypalcowe. Objawy mogą obejmować także podeszwę i sklepienie stopy.

Klinicznie grzybicę stóp dzieli się na odmianę międzypalcową, potnicową oraz złuszczającą:

  • odmiana międzypalcowa – pojawienie się wyniosłych rumieni, które cechują się znaczną maceracją naskórka. Ogniska mają tendencję do łuszczenia się, na ich powierzchni powstają pęcherzyki z wysiękiem. Zmiana dotyczy przestrzeni pomiędzy palcem trzecim oraz czwartym i czwartym i piątym, która stopniowo może przenieść się na pozostałe przestrzenie międzypalcowe,
  • odmiana potnicowa – typowe są liczne pęcherzyki, które mogą tworzyć zlewne ogniska z nasilonym wysiękiem,
  • odmiana złuszczająca – nawarstwiony naskórek z licznymi, bolesnymi popękaniami.

3 komentarze
Nowotwory Poradnik

Czerniak

czerniakCzerniak jest to nowotwór złośliwy skóry. Charakteryzuje się skłonnością do wczesnych przerzutów, które mogą się umiejscawiać w dowolnych tkankach i narządach. Ogniska pierwotne natomiast powstają w obrębie skóry. Czerniak wywodzi się z komórek barwnikowych melanocytów – wytwarzających melaninę, które uległy złośliwej przemianie.

Najczęściej nowotwór umiejscawia się na skórze, ale może się pojawić wszędzie tam gdzie występują melanocyty (komórki barwnikowe): wewnątrz gałki ocznej, na błonach śluzowych narządów płciowych, krtani, w jamie ustnej, przełyku, żołądku, jelitach. Znamiona barwnikowe czyli pieprzyki są przeważnie miejscem powstawania nowotworu. Najczęściej pojawia się u osób w średnim wieku, z najwyższym rocznym współczynnikiem występuje u osób rasy białej. Bardzo rzadko występuje u dzieci przed okresem dorastania. Nie jest uważany za nowotwór dziedziczny, jednak częstszy jest u członków rodziny, w której stwierdza się nieprawidłowości skóry w postaci dysplastycznych znamion barwnikowych. Z roku na rok liczba zachorowań na czerniaka zwiększa się. Dlaczego? Ponieważ istnieje moda na piękną opaleniznę. Czynnikami ryzyka to: długotrwała ekspozycja na promieniowanie słoneczne, nagminne korzystanie z solarium, które mogą przyczynić się do wielu innych poważnych schorzeń skórnych.

No Comments
Choroby skóry i jej uszkodzenia o różnym pochodzeniu Poradnik

Łupież i jego rodzaje

Dandruff issue on man's sholderKażde nadmierne łuszczenie się naskórka owłosionej skóry głowy nazywamy pospolicie łupieżem. Z medycznego punktu widzenia wyróżnia się kilka jego odmian. Proces złuszczania naskórka jest naturalnym procesem zachodzącym u każdego człowieka, gdy dochodzi do nadmiernego złuszczenia mówimy wówczas o stanie chorobowym. Objawem łupieżu skóry owłosionej głowy są białe płatki złuszczonego naskórka na kołnierzyku, ramionach, sypiące się podczas czesania włosów. Łupież mogą wywoływać niegroźne grzyby, które normalnie bytują na skórze głowy. Dopiero w odpowiednich warunkach rozwijają się i stają uciążliwym wrogiem człowieka. Nasilenie występowania łupieżu zmienia się w zależności od pory roku. Najczęściej łupież występuje zimą, a najrzadziej w lecie. Niektórzy błędnie myślą, że jest to wynik noszenia czapki, jednak wynika to z gorszej kondycji organizmu i psychiki w tym okresie.

Łupież najczęściej spowodowany jest podrażnieniem skóry głowy przez takie czynniki jak:

  • stosowanie nieodpowiednich kosmetyków do pielęgnacji włosów,
  • niedokładne spłukiwanie odżywek i szamponów z włosów,
  • nadmierne stosowanie lakierów i pianek do włosów,
  • ogólne osłabienie organizmu, długotrwałe zmęczenie i stres,
  • niewłaściwe odżywianie,
  • osłabienie organizmu przewlekłą chorobą,
  • zaburzenia hormonalne,
  • podatność na alergie,
  • brak zachowania zasad higieny osobistej,
  • nadmierna ilość chloru zawartego w wodzie np. woda na basenach,
  • przebywanie w pomieszczeniach o niskiej temperaturze i wilgotności powietrza.

Sposób leczenia łupieżu różni się w zależności od jego odmiany. Ważne jest by nie bagatelizować nawet pierwszych oznak wystąpienia problemu.

Rodzaje łupieżu:

Łupież suchy (łupież zwykły) – dotyczy skóry owłosionej głowy. Łuszczące się płatki naskórka są niewielkie, suche mają kolor biały.

Łupież tłusty – dotyczy skóry owłosionej głowy. Płatki naskórka są większe, żółtawe z towarzyszącym łojotokiem.

Łupież pstry – żółtawe, brunatne lub różowe plamy na skórze występuje głównie w obrębie klatki piersiowej. Występuje po okresie dojrzewania, w młodszym wieku pojawia się sporadycznie.

Łupież różowy Giberta – kilkucentymetrowe różowe, łuszczące się plamy na tułowiu i kończynach.

Łupież rumieniowy – ciemnoczerwone lub brunatne plamy na udach i w okolicy moszny. Na tę odmianę cierpią głównie mężczyźni. Przebieg najczęściej jest łagodny, a skutki ograniczają się do łagodnego złuszczania naskórka.

Łupież biały – skupiska białych plam najczęściej skupione w okolicy twarzy i kończyn. Występuje częściej u dzieci i osób młodych.

1 Comment