Archives

APTEKA INTERNETOWA OD A DO Z Poradnik

ODPORNOŚĆ NA WIOSNĘ- co proponują apteki internetowe?

Dziś tropimy dla Was temat wzmocnienia odporności na wiosnę. Co będzie dla Was najlepsze i dlaczego szukamy tego właśnie w aptece internetowej – o tym przeczytacie w poniższym artykule.

Zima to dla naszego organizmu poważne wyzwanie. Brak światła, mniej czasu na świeżym powietrzu, a przede wszystkim dieta – uboższa w składniki odżywcze, bogatsza za to w kaloryczne mięso i tłuszcze. Do tego szczyt zachorowań na grypę i przeziębienia. Najwyższy czas poszukać odpowiednich składników w aptece, a jeszcze lepiej – w aptece internetowej: bez długiego czekania w kaszlącej i kichającej kolejce.

Do najważniejszych preparatów na wzmocnienie odporności należą od lat: tran rybi, suplementy na bazie jeżówki,  preparaty multiwitaminowe, witamina C, preparaty na bazie magnezu, a także czosnku. Szukając optymalnego produktu dla siebie lub najbliższych warto zajrzeć do Internetu. W aptekach internetowych znajdziemy ogromny wybór suplementów znanych producentów – dzięki czemu będziemy mogli porównać ich skład, a także – cenę. Wiele aptek internetowych oferuje suplementy w cenach znacznie korzystniejszych, niż te w aptekach stacjonarnych, dlatego warto zaopatrzyć się w nich w preparaty dla całej rodziny.

Źródło: Drogeria internetowa

No Comments
Alergia - utrapienie XXI wieku APTEKA INTERNETOWA OD A DO Z Astma i choroby układu oddechowego Odporność Poradnik Przeziębienie i grypa

SPOSÓB NA KATAR

katarKATAR – inaczej, nieżyt nosa. Obrzęk błony śluzowej, zwiększona produkcja wydzieliny, zaczerwienione oczy, często również ból głowy i gorączka – to objawy kataru, przypadłości, która rokrocznie dotyka bardzo wielu z Nas. Nieżyt nosa ma najczęściej podłoże infekcyjne i alergiczne.

Katar infekcyjny– najczęstszą przyczyną jest zakażenie wirusowe, szerzące się drogą kropelkową. W przypadku infekcji bakteryjnej, objawy są ciężkie i trudne do wyleczenia. Wydzielina nosowa zmienia swój kolor z bezbarwnego na żółtawy lub zielonkawy, co związane jest z obecnością ropy i śluzu w przewodach nosowych. Gęsta wydzielina może mieć również nieprzyjemny zapach. Leczenie schorzenia powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, niekiedy terapia wymaga podania antybiotyku.

Katar alergiczny– jest odpowiedzią organizmu na obecność alergenów takich jak pyłków roślinnych, sierść zwierząt domowych, kurzu, roztoczy oraz pleśni.  Katar alergiczny może się nasilać sezonowo, albo trwać przez cały rok. Leczenie w dużej mierze polega na unikaniu ekspozycji na czynnik uczulający. Pomocne są również środki obkurczające naczynia krwionośne, które obkurczają śluzówkę.

Preparaty dostępne bez recepty dla dzieci i dorosłych min:

  • Solbaby Katar spray 20 ml
  • Envil Katar aerozol 20 ml
  • Vicks Sinex Aloes i Eukaliptus areozol
  • Acatar Acti-tabs x 12 tabl.
  • Afrin 0.5% sprey
  • Cirrus x 14 i x 6 tabletek
  • Claritine Activ x 10 tabl
  • Entitis x 20 tabl.
  • Isonasin Septo
  • Otrivin Areozol
  • Nasivin Areozol
  • Sinulan Forte Junior syrop
  • Sterimar aerozol

Źródło: Apteka internetowa

 

 

 

No Comments
Astma i choroby układu oddechowego Poradnik

Ostre zapalenie oskrzeli

ostre_zapalenie_oskrzeli

Ostre zapalenie oskrzeli – to rozwijające się w szybkim tempie zakażenie dróg oddechowych. Zwykle ustępuje samoistnie, całkowicie, nie pozostawiając upośledzenia funkcji oskrzeli. Choroba charakteryzuje się tym, że pojawia się nagle i ma krótki przebieg. Stan zapalny przebiega z przekrwieniem i złuszczeniem się nabłonka oddechowego oraz powstaniu wysięku w świetle oskrzeli. Zapalenie wywołują przede wszystkim wirusy, dużo rzadziej winne są bakterie. Zakażenie następuje drogą kropelkową. Najczęstszą przyczyną choroby jest infekcja wirusami przeziębienia lub grypy. Choroba występuje z jednakową częstością u obu płci, w każdym wieku. Najczęściej ostry atak zapalenia oskrzeli jest powikłaniem przeziębienia, grypy lub innej infekcji zapalnej.

Początkowym objawem ostrego zapalenia oskrzeli jest suchy, męczący, napadowy kaszel. Napady kaszlu kończą się niewielkim odkrztuszeniem śluzowej lub ropnej wydzieliny. Stan zapalny komórek wyściełających oskrzela powoduje wydzielanie się lepkiego śluzu, który jest przyczyną trudności w oddychaniu i kaszlu. Chorobie może towarzyszyć: gorączka, zmęczenie, krwioplucie, pieczenie w klatce piersiowej, czasami duszność, rzężenia, furczenia, świsty, zapalenie gardła, bóle kostno – mięśniowe.

Infekcja bez powikłań trwa zwykle około dziesięciu dni. Najlepiej odpoczywać w domu do momentu ustąpienia gorączki. Ostre zapalenie oskrzeli należy wyleczyć do końca, by faza ostra nie zmieniła się w przewlekłą, trudną do wyleczenia. Lekarz może zalecić stosowanie środków wykrztuśnych, rozkurczowych, wzmacniających. W razie gorączki należy przyjmować leki obniżające temperaturę i dużo pić. W przypadku zakażenia bakteryjnego lekarz przepisuje antybiotyk. Dobre efekty mogą przynieść inhalacje nawilżające drogi oddechowe.

1 Comment
Choroby wieku dziecięcego Poradnik

Szkarlatyna

Szkarlatyna inaczej płonica, jest ostrą chorobą zakaźną wieku dziecięcego. Zapalenie gardła z towarzyszącą wysypką spowodowane jest zakażeniem paciorkowcami ropotwórczymi z grupy A. Płonica jest chorobą rozpowszechnioną na całym świecie. Większość zachorowań pojawia się jesienią i zimą. Najczęściej chorują dzieci w wieku 6-12 lat. Bakterie przenoszone są drogą kropelkową, a wrotami zakażeń są błony śluzowe gardła lub uszkodzona skóra. Źródłem zakażenia jest osoba chora lub nosiciel paciorkowca. Dziecko może się zarazić od osoby dorosłej, która choruje na anginę paciorkowcową. Okres inkubacji trwa od 1-7 dni, choroba natomiast 4-10 dni.

Po bezobjawowym okresie inkubacji choroba zaczyna się nagle. Początkowo objawy choroby to: ból gardła, głowy i brzucha, wymioty, gorączka, zaczerwienione migdałki, język pokryty białym nalotem (po 2-3 dniach nabiera koloru malinowego). Lekarz może początkowo stwierdzić anginę. Pierwszym symptomem charakterystycznym dla szkarlatyny (2-3 dzień) jest punkcikowa wysypka o pomarańczowo – czerwonym zabarwieniu i szorstkiej powierzchni. Swędząca wysypka przypomina aksamit. Następnie rozprzestrzenia się od klatki piersiowej i okolic pachwin do brzucha i powierzchni kończyn. Najintensywniejsza jest w fałach skórnych (pachach, pachwinach, pośladkach). Skóra nabiera koloru płomienisto-czerwonego. Charakterystyczne dla szkarlatyny jest to że wysypki nie ma wokół ust i nosa. Po 7-10 dniach rozpoczyna się delikatne łuszczenie skóry na twarzy, następnie obejmuje tułów, dłonie i stopy, może utrzymywać się do 6 tygodni.

W przypadku szkarlatyny nie ma skutecznej szczepionki. Przechorowanie płonicy nie oznacza całkowitego uodpornienia. Szkarlatyna może powodować poważne powikłania: zapalenie ucha środkowego, ropne zmiany na skórze, gorączka reumatyczna i zapalenie mięśnia sercowego oraz kłębkowe zapalenie nerek. Dotyczy to zwłaszcza dzieci u których nie zastosowano odpowiedniego antybiotyku lub stosowano antybiotyk za krótko. Choremu dziecku należy podawać antybiotyk dokładnie według zaleceń lekarza. Dziecko musi dostać pełną dawkę leku , nawet jeżeli po tygodniu wygląda już na zdrowe. Konieczna jest też wizyta kontrolna po zakończeniu leczenia. Gdy dziecko podczas choroby silnie gorączkuje należy podawać leki przeciwgorączkowe.

1 Comment
Choroby wieku dziecięcego Poradnik

Świnka

swinka

Świnka jest ostrą chorobą zakaźną przebiegającą z nagminnym zapaleniem ślinianek przyusznych. Choroba dotyczy szczególnie dzieci w wieku szkolnym, wywołuje ją wirus świnki z rodziny Paramyksowirusów. Do zakażeń wirusem dochodzi najczęściej późną zimą i wczesną wiosną. Epidemie występują w Polsce co 2-3 lata. Wirus świnki przenosi się drogą kropelkową z wydzielinami dróg oddechowych, lub przez ślinę, która może się znajdować na pożywieniu albo przedmiotach. Wirus ma dużą zdolność zarażania. Wrotami zakażenia jest błona śluzowa górnych dróg oddechowych, gdzie następuje namnażanie wirusa i rozsiew za pośrednictwem krwi do narządów wewnętrznych. Choroba zaczyna się nagle. Okres wylęgania (inkubacji) wynosi 14 do 24 dni, a okres zaraźliwości zaczyna się zwykle 2 dni przed zapaleniem ślinianek i trwa do 6-10 dni od ustąpienia obrzęku.

Objawy zwiastunowe występują rzadko: bóle mięśni szyi, złe samopoczucie. Często nie ma żadnych objawów choroby i zakażenie można stwierdzić jedynie przez wykrycie przeciwciał we krwi. Jeżeli przebieg jest objawowy, najczęstszymi objawami są: bolesność i obrzęk jednej lub obu ślinianek przyusznych, gorączka, bóle głowy, bóle mięśni, złe samopoczucie, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych o zazwyczaj typowym i łagodnym przebiegu.

Początkowo obrzęk ślinianki przyusznej jest umiejscowiony bezpośrednio za żuchwą. Obrzęk jest największy w 1-3 dniu, trwa 3-7 dni, maskuje kąt żuchwy, unosi i odchyla ku przodowi płatek ucha, następnie przechodzi na dolną część twarzy. Pojawia się ból wokół ucha, a także w gardle, zwłaszcza przy przełykaniu. Dziecko czuje się rozbite. Chorobie towarzyszy umiarkowana gorączka. Dziecku należy podawać potrawy płynne lub półpłynne. Obrzęk ślinianek powoduje ból przy otwieraniu ust i gryzieniu. Skóra nabrzmiała jest blada, lekko błyszcząca, napięta.

Przy śwince mogą wystąpić powikłania, związane z atakiem wirusa narządów takich jak tarczyca: gruczoły sutkowe, trzustka, jajniki, jądra, najądrza oraz ośrodkowy układu nerwowy.

Powikłania:

  • świnkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu (objawy: ból głowy, nudności i wymioty ),
  • stany zapalne ośrodkowego układu nerwowego bez zajęcia ślinianek i objawów sugerujących świnkę (trwałym następstwem może być uszkodzenie nerwu słuchowego i co za tym idzie głuchota),
  • zapalenie jąder występujące prawie wyłącznie u dorastającej młodzieży i dorosłych, może prowadzić do bezpłodności (na szczęście jest to rzadkość),
  • zapalenie jajników jest zdecydowanie mniej bolesne i nie prowadzi do bezpłodności,
  • rzadko występuje zapalenie trzustki,

Świnka jest chorobą wirusową, zatem nie ma skutecznego leku. Organizm musi sam zwalczyć chorobę. Można tylko złagodzić objawy świnki poprzez podawanie leków przeciwgorączkowych. Zaleca się, aby chore dziecko pozostało w domu, najlepiej w łóżku, piło dużo płynów przez słomkę. Dziecko należy ciepło ubierać. Obrzęk należy chronić przed zawianiem, dlatego powinno się owinąć dziecku szyję (najlepiej delikatnym materiałem, nie urażając nadwrażliwej skóry).

Zapobiegając śwince szczepi się dzieci w wieku 13-14 miesięcy. Jest to szczepieni obowiązkowe i bezpłatne. W wieku 7 lat najlepiej powtórzyć szczepienie (szczepienie płatne). Podaje się szczepionkę skojarzoną, która uodparnia również na różyczkę i świnkę.

No Comments
Poradnik Wszystko o przeziębieniu

Jak szybko pozbyć się kataru?

sposob_na_katar

Katar to infekcja wirusowa, na którą nie ma skutecznego lekarstwa. Wynika to z oporności wirusów na antybiotyki. Jedyny sposób to złagodzenie dolegliwości związanych z nieżytem nosa.

Sposoby na szybkie pozbycie się kataru:

  • jeśli to możliwe w czasie wzmożonych infekcji (wiosna, jesień) unikaj zatłoczonych miejsc, a także osób zarażonych katarem ponieważ nieżyt nosa jest infekcją przenoszoną droga powietrzno-kropelkową,

  • jeśli już masz katar pozostań na kilka dni w domu, wspomoże to walkę z katarem, wypoczywaj i dużo spij,
  • nawilżaj pomieszczenie w którym przebywasz, wlej kilka kropli olejku eterycznego – eukaliptusowego, miętowego lub sosnowego do nawilżacza lub kominka. Ułatwisz sobie oddychanie, a powietrze będzie zdezynfekowane i nawilżone,

  • stosuj kurację napotną która polega na przyjmowaniu dużej ilości ciepłych płynów ( herbata z cytryną, miodem, sok malinowy, napar z rumianku, kwiatu lipy lub czarnego bzu). Doskonały rezultat może przynieść gorąca kąpiel lub prysznic. Mocz stopy w ciepłej wodzi z dodatkiem (3 łyżek) soli kuchennej.

  • gdy do kataru dochodzą objawy w postaci bólu głowy i wysokiej temperatury ciała, zażyj środki przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwzapalnych,

  • stosuj krople do nosa, które zmniejszają obrzęk błony śluzowej poprzez obkurczanie naczyń krwionośnych jamy nosowej. Nie stosuj ich dłużej niż 3 dni ponieważ wysuszają i uszkadzają błonę śluzową. W aptekach dostępne są również tabletki na katar, które mają podobne działanie jak krople,

  • wapń, witamina C i rutyna która wspomaga jej wchłanianie łagodzą skutki kataru i skracają czas jego trwania, wzmacniając i uszczelniając osłabione ściany naczyń krwionośnych,
  • podrażniony, wysuszony i zaczerwieniony nos smaruj preparatami zawierającymi wazelinę lub maścią witaminową np. z witaminą A,
  • inhalacje pomagają w rozrzedzeniu wydzieliny błon śluzowych. W aptekach dostępne są bez recepty olejki eteryczne. Do gorącej wody dodaj kilka kropli olejku (np. miętowego, jałowcowego, tymiankowego, sosnowego) nakryj ręcznikiem głowę i wdychaj. Są też gotowe preparaty do inhalacji, ułatwiające oczyszczanie dróg oddechowych,

    • wydmuchuj nos używając jednorazowych chusteczek, na zmianę jedną, a potem drugą dziurkę nosa (dmuchanie z obydwu otworów może doprowadzić do przemieszczenia się wydzieliny przez trąbkę słuchową do ucha środkowego i zakażenia ucha).
    2 komentarze
    Poradnik Wszystko o przeziębieniu

    Katar

    katar

    Katar inaczej nieżyt nosa – jest to stan zapalny błony śluzowej nosa, niekiedy także zatok przynosowych. Błona śluzowa staje się obrzęknięta, produkuje nadmierną ilość śluzu, zapalenie może trwać od 5-7 dni. Przebycie kataru nie daje odporności na całe życie, dlatego nieżyt nosa może pojawić się wielokrotnie . Najczęstszą przyczyną kataru są zakażenia wirusowe, rzadziej bakterie. Często towarzyszy przeziębieniu. Kichając i kaszląc rozsiewamy wokół wirusy, ponieważ szerzą się drogą kropelkową oznacza to, że możemy się nimi zarazić podczas kontaktów z osobami zakatarzonymi (przebywając w tym samym pomieszczeniach, w trakcie rozmowy lub podczas podawania ręki). Dlatego tak łatwo o katar, szczególnie w okresie wzmożonych infekcji tj. wiosna i jesienią. Aby nie dopuścić do zarażenia należy unikać kontaktów z chorymi, ograniczyć przebywanie w większych skupiskach ludzi. Niewłaściwe leczenie infekcji wirusowej może prowadzić do nadkażenia bakteryjnego. Infekcja bakteryjna może być także bezpośrednią przyczyną kataru, objawy ogólne są wówczas bardziej nasilone. Wydzielina przy infekcji wirusowej jest wodnisto – śluzowa, natomiast przy infekcji bakteryjny: śluzowo-ropna.

    Okres wylęgania (od momentu zakażenia do pojawienia się objawów) trwa zaledwie 1-2 dni. Początkowe objawy to drapanie w gardle, nosie oraz kichanie. Następuje przekrwienie i obrzęk błon śluzowych przewodów nosowych, któremu może towarzyszyć uczucie ucisku w okolicy zatok czołowych i szczękowych. Po kilku dniach, jasna, rzadka, wodnista wydzielina gęstnieje i zamienia się w ropną o żółtozielonej barwie. Obok typowych objawów dla nieżytu nosa może pojawić się ból głowy, gorączka, ogólne zmęczenie, bóle kostno-stawowe. Obrzęk i wydzielina błon śluzowych sprawia że nasz nos jest zatkany, trudno nam oddychać.  Łzawienie oczu, zanik wrażliwości na zapachy i smak, brak apetytu to kolejne objawy zakażenia. W końcu pojawia się chrypka i kaszel. Pod wpływem zakażenia wirusowego błona śluzowa ulega obrzmieniu, przekrwieniu, a ochronny nabłonek migawkowy uszkodzeniu lub zniszczeniu. Przestaje on wówczas pełnić swą funkcję i stan zapalny może przenosić się na krtań, tchawicę oraz oskrzela.

    Leczenie kataru polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów i zależy od przyczyny wywołującej. Antybiotyk nie działa na wirusy, stosuje się go przy infekcjach bakteryjnych czyli wtedy kiedy dochodzi do nadkażenia bakteryjnego.  Decyzje o podaniu antybiotyku podejmuje lekarz.

    1 Comment
    Choroby wieku dziecięcego Poradnik

    Odra

    Odra jest chorobą zakaźną wieku dziecięcego. Kiedyś nie było szczepień ochronnych, więc epidemie odry wybuchały co 2-3 lata, szczyt zachorowań przypadał na wiosnę. Obowiązkowe szczepienie w pewnym stopniu wyeliminowało pojawienie się tej choroby. Odra należy do chorób, którymi bardzo łatwo można się zakazić. Źródłem zakażenia jest chore dziecko, wirus przenoszony jest drogą kropelkową poprzez kaszel czy kichanie. Wirus namnaża się w drogach oddechowych. Okres wylęgania trwa do 14 dni, do pojawienia się wysypki. Chore dzieci są zaraźliwe od 3-5 dni przed pojawieniem się wysypki oraz do 4 dni od wystąpienia wysypki. Chorzy z obniżoną odpornością są zaraźliwi przez cały czas trwania choroby.

    Występowanie wysypki poprzedzają pewne objawy: kaszel, nieżyt nosa, ból gardła, zapalenie spojówek, zaczerwienienie i łzawienie oczu oraz zmiany w obrębie błony śluzowej jamy ustnej. Następnie pojawia się czerwona, plamisto-grudkowa, zlewająca się wysypka (początkowo za uszami na linii włosów, następnie rozprzestrzeniająca od głowy w kierunku stóp).  Po 4-5 dniach od ukazania się wysypki dziecko wraca do zdrowia. Dzieci ze zmniejszoną odpornością są narażone na ciężki przebieg choroby jakim jest wysypka krwotoczna. Dodatkowo mogą pojawić się powikłania: zapalnie ucha, zapalenie krtani, zapalenie płuc, mięśnia sercowego oraz najgroźniejsze powikłanie – odrowe zapalenie mózgu.

    Leczenie odry polega na łagodzeniu objawów. Choremu podaje się leki obniżające gorączkę, duże ilości płynów. Oczy przemywa się rumiankiem. Miejsca zaognione wysypką smaruje się emulsją zawierająca tlenek cynku, która łagodzi świąd. Pomieszczenie w którym przebywa chory należy starannie wietrzyć. Wskazane jest leżenie w łóżku, także przez kilka dni po ustąpieniu gorączki.

    Obowiązkowe szczepienia dzieci w wieku 13-14 miesięcy oraz 7 lat zapobiegają odrze. Podaje się szczepionkę skojarzoną, która uodparnia również na różyczkę i świnkę.

    No Comments
    Alergia - utrapienie XXI wieku Poradnik

    Alergia pokarmowa

    alergia_pokarmowa

    Alergia pokarmowa inaczej nadwrażliwość, jest to nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna organizmu na powszechnie nieszkodliwe pokarmy lub związki dodawane do żywności. W rodzinach, w których wstępowała nadwrażliwość pokarmowa, prawdopodobieństwo pojawienia się alergii pokarmowej u kolejnej osoby z rodzeństwa wynosi aż 50 %. Występuje w każdym wieku, jednak częściej u niemowląt i dzieci, ze względu na słabo rozwinięty system immunologiczny i pokarmowy.

    Objawy alergii pokarmowej:

    • dermatologiczne: pokrzywka, atopowe zapalenie skóry, bladość, wysypka której może towarzyszyć świąd, suchość skóry,

    • reakcje z układu oddechowego: alergiczny nieżyt nosa, utrzymujący się katar lub stale zatkany nos, nawracające infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych, zapalenia uszu, obrzęk krtani, astma i skurcz oskrzeli, kaszel

    • reakcje z układu pokarmowego: nudności, wymioty i biegunka, wzdęcia i bóle brzucha, brak apetytu, nieprawidłowe stolce, obrzęk i świąd w jamie ustnej,

    • reakcje neurologiczne: zespół napięcia i zmęczenia, zaburzenia snu, migrenowe bóle głowy,
    • reakcje uogólnione: wstrząs anafilaktyczny (zagrożenie życia)

    Każdy rodzaj żywności może wywołać reakcje alergiczne. Najczęstsze rodzaje pokarmów, które ją wywołują to: krowie mleko, białko, jaja, pszenica, soja, orzeszki ziemne, ryby, nasiona sezamu i słonecznika, czekolada.

    Osoby z predyspozycją do alergii są narażone na większe ryzyko wystąpienia nadwrażliwości pokarmowej. Najskuteczniejszym sposobem leczenia jest unikanie uczulającej żywności tzw. dieta eliminacyjna. Skuteczne leczenie powinno rozpocząć się rozpoznaniem, które polega na wykonaniu testów alergicznych. W zależności od wyników testów stosuje się odpowiednia dietę z wykluczeniem pokarmów uczulających. Leczenie objawów polega na podaniu leków przeciwhistaminowych. U większości dzieci alergia pokarmowa ustępuje, możliwe jest ponowne powolne wprowadzenie do diety uczulającego rodzaju żywności. U osób dorosłych nadwrażliwość na mleko, rybę, owoce morza, orzechy ma skłonność do utrzymywania się przez wiele lat. W zapobieganiu alergii pokarmowej zaleca się karmienie naturalne niemowląt do 6 miesiąca życia oraz wdrażanie nowych pokarmów, także tych alergizujących po 5 miesiącu życia.

    1 Comment
    Alergia - utrapienie XXI wieku Poradnik

    Co należy wiedzieć o alergii?

    alergia

    Łzawiące się oczy, uciążliwy katar, opuchlizna po użądleniu, wysypka po  detergentach to najczęstsze objawy alergii. Towarzyszy człowiekowi od urodzenia bądź nabywa ją w późniejszym wieku. Termin alergia został użyty po raz pierwszy przez von Pirqueta w 1906 roku. Dzisiaj jest najczęściej występującym schorzeniem współczesnej cywilizacji. Dlatego mówi się o niej zmora XXI wieku.

    Słowo alergia wywodzi się z greckiego: „allos” – inny, „ergos” – reakcja, dosłownie oznacza odmienną reakcję, skłonność do reagowania w zmieniony sposób. Jest to reakcja obronna organizmu na czynniki z natury obojętne, które nazywamy alergenami. W wyniku zetknięcia się z nimi następuje reakcja obronna organizmu, który uruchamia nadgorliwe, niewspółmierne do potrzeb, reakcje odpornościowe.

    Zrozumienie zaistniałych sytuacji jest możliwie jedynie gdy poznamy specyfikę działania naszego układu odpornościowego.  Jak każdy kraj ma swoje wojsko tak i nasz organizm ma żołnierzy którzy skutecznie bronią swojego terytorium. „Żołnierzami” odpowiedzialnymi za reakcje odpornościowe są komórki i narządy układu limfatycznego oraz białka osocza (immunoglobuliny). Jednak istnieje tutaj wyraźna różnica. Nasz organizm jest atakowany przez wrogów nieustannie. Środowisko zewnętrzne jest przepełnione szkodliwymi czynnikami: wirusy, bakterie, kurz, dym tytoniowy, metale ciężkie, detergenty. Układ odpornościowy nieustannie broni nasz organizm. Alergia to zakłócenie w prawidłowym funkcjonowaniu naszego układu immunologicznego. Układ odpornościowy odpowiada na alergen, poprzez powstanie swoistych przeciwciał, które po związaniu z antygenem doprowadzają do reakcji zapalnych. Mogą się objawiać poprzez katar, łzawienie, astmę aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny i śmierć. Na rozwój alergii ma wpływ wiele czynników, a wśród nich czynniki genetyczne, a więc w większości przypadków nie można jej zapobiec. Efektem postępu cywilizacyjnego są czynnik alergizujące, z tego wynika, że alergia przeważa w społeczeństwach wysokorozwiniętych gdzie przykładowo jest wyższe zanieczyszczenie powietrza. Według statystyk obecnie na różne postacie alergii choruje 10-30% populacji. Przerażające jest że liczba ta ulega zwiększeniu z roku na rok. Z ostatnich badań wynika że troje z dziesięciu noworodków jest alergikami, a prognozy mówią że około połowy XXI wieku każdy z noworodków będzie alergikiem.

    Alergeny dostają się do organizmu różnymi drogami, są to:

    • drogi pokarmowe – alergeny pokarmowe np. białka: jaj, mleka, związki dodawane do żywności
    • drogi oddechowe – alergeny wziewne (kurz, pyłki roślin, zarodniki grzybów pleśniowych)
    • skóra – alergeny kontaktowe (środki czystości, metale, lateks, leki, np. maście, sierść zwierząt)
    • wstrzyknięte bezpośrednio do tkanek ( niektóre leki np. penicylina, jad żmii, owadów)

    Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego, że alergia może dotyczyć nas samych.  Warto zatem przyjrzeć się pewnym objawom, które często lekceważymy, a które mogą być objawem alergii. Najczęstsze z nich to: swędzenie skóry, stany zapalne uszu, ciemne cienie pod oczami, narastające uczucie gorąca, łzawienie, wysypka, katar, a u dzieci także agresja i nadpobudliwość. Leczenie alergii jest trudne i musi być wielokierunkowe. Polega na zwalczeniu przyczyny jej występowania i leczeniu jej objawów. Należy wyeliminować czynniki które wywołują alergię. Po ustaleniu że uczulenie wywołuje sierść kota należy oddać go w dobre ręce. Jeżeli wiemy że uczulenie u naszego dziecka wywołuje mleko krowie należy je wyeliminować z diety. Przyczynowym sposobem leczenia jest immunoterapia, czyli odczulanie. Niewielkie, ale rosnące dawki czynnika uczulającego wstrzykuje się alergikowi np. pyłki roślin, jad pszczół. Leczenie objawowe polega na zwalczaniu objawów choroby za pomocą leków, np. preparatów przeciwhistaminowych, środków rozszerzających oskrzela i przeciwzapalnych. Ich lista jest bardzo długa.

    4 komentarze