Na czym polega diagnostyka POChP?

Podstawowe badanie diagnostyczne

Najważniejszym badaniem umożliwiającym rozpoznanie Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc jest spirometria. Pisząc w dużym skrócie: badanie polega na wykonywaniu przez pacjenta wdechów i wydechów przez określony czas przy użyciu specjalnego ustnika podłączonego do aparatu spirometrycznego, zgodnie z poleceniami wydawanymi przez personel medyczny.

Badanie spirometryczne jest bezbolesne, natomiast wielu pacjentów zgłasza, że jest bardzo męczące – szczególnie dotyczy to tych osób, które rzeczywiście mają POChP. Spirometria pozwala określić natężoną pojemność życiową płuc, czyli FVC. Kluczowy jest natomiast wskaźnik FEV1 wyrażający objętość powietrza wydmuchanego w pierwszej sekundzie nasilonego wydechu.

Diagnostyka POChP z wykorzystaniem badania spirometrycznego kończy się analizą uzyskanych wyników przez lekarza pulmonologa. Sprawdza on, czy u pacjenta jest pbecna obturacja, czyli zwężenie oskrzeli i wynikające z tego ograniczenie przepływu powietrza w układzie oddechowym. Jeśli wynik jest pozytywny, wówczas pacjent jest kwalifikowany do leczenia lub kierowany na dodatkowe badania.

To warto wiedzieć

Osoby z grupy ryzyka POChP (palacze lub byli palacze po 40. roku życia, osoby pracujące w zapyleniu i oddychające silnie zanieczyszczonym powietrzem) powinny profilaktycznie poddawać się badaniu spirometrycznemu raz do roku.

W przypadku zdiagnozowania POChP na początku leczenia pacjent jest kierowany na spirometrię kilka razy do roku, później natomiast wystarczy badanie raz na 12 miesięcy w celu kontrolowania stanu zdrowia chorego.

Inne badania stosowane w diagnostyce POChP

Jeśli diagnoza jest niejednoznaczna, wówczas osoba z podejrzeniem POChP jest kierowana na dodatkowe badania.

Często jest również tak, że osoby poddające się rutynowym badaniom w związku z zupełnie innymi schorzeniami, ostatecznie są kwalifikowane do dalszej diagnostyki POChP z powodu niepokojących lekarza wyników.

Lista badań, które sprawdzają się w diagnostyce POChP obejmuje przede wszystkim:

  • Badanie czynnościowe układu oddechowego – określa się je również, jako pletyzmografię. Badanie to pozwala określić całkowitą pojemność płuc pacjenta oraz objętość zalegającą. Dodatkowo sprawdzany jest wskaźnik FRC (functional residual capacity), który daje obraz czynnościowej pojemności zalegającej.
  • RTG klatki piersiowej – podstawowe badanie obrazowe wykonywane w celu diagnostyki POChP, jak i np. raka płuca. Zdjęcie rentgenowskie pozwala sprawdzić wymiary klatki piersiowej i zauważyć cechy rozdęcia miąższu płuc, jak również stwierdzić obecność pęcherzy rozedmowych, co jest charakterystyczne dla zaawansowanego stadium Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc.
  • Echo serca – badanie echokardiograficzne pozwala ocenić wymiary serca oraz pośrednie cechy nadciśnienia płucnego. Warto w tym miejscu podkreślić, że choroby kardiologiczne bardzo często towarzyszą POChP, stąd wykrycie np. niewydolności serca sugeruje pogłębienie diagnostyki w kierunku właśnie Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc (zwłaszcza, jeśli pacjent znajduje się w grupie ryzyka).
  • EKG – badanie EKG będzie skuteczne w diagnostyce POChP, ale dopiero na zaawansowanym etapie rozwoju choroby. Wykaże ono wówczas przerost prawej komory serca, będący częstym powikłaniem POChP.
  • Badanie gazometryczne krwi z pulsoksymetrią – gazometrię wykonuje się w celu oszacowania wymiany gazowej i równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie, co jest standardową procedurą w przypadku osób diagnozowanych w kierunku POChP. Z kolei pulsoksymetria pozwala ocenić procentowe nasycenie krwi tętniczej tlenem – jeśli saturacja wynosi poniżej 95 proc., to istnieje tutaj podejrzenie POChP.
  • Ergospirometria – mówimy tutaj o badaniu wysiłkowym, na które składa się próba wysiłkowa z pomiarem gazów w powietrzu oddechowym oraz 6-minutowy chód. U osób z POChP obserwuje się znacznie obniżoną tolerancję wysiłkową.

Bardziej szczegółowe informacje na temat metod diagnostyki POChP znajdziesz na stronie internetowej https://oddychajmy.pl.

Czy Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc jest uleczalna?

POChP to choroba nieuleczalna, ponieważ powoduje ona nieodwracalne zmiany w układzie oddechowym. Nie oznacza to natomiast, że pacjentom nie proponuje się żadnej ścieżki leczenia. Terapię dobiera się indywidualnie do stopnia zaawansowania choroby. Leczenie ma na celu zmniejszenie nasilenia objawów, zwiększenie komfortu życia osoby chorej na POChP i umożliwienie jej relatywnie normalnego, przede wszystkim samodzielnego funkcjonowania.